I OZ 2138/16

Dnia 17 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1679/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1679/16 (dalej zarządzenie z 5 grudnia 2016 r.), Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał M. B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], w kwocie 200 złotych (k. 33 akt II SA/Rz 1679/16). Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skarżący, podnosząc, że orzeczeniami Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach o sygn. akt I OZ 1224/16, I OZ 1225/16 i I OZ 1226/16 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 189/16 uchylano zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wzywał skarżącego do uiszczenia wpisu (k. 35 akt II SA/Rz 1679/16). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na zarządzenie z 5 grudnia 2016 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa). Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem uiszczenia wpisu uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 ppsa, w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2-4 ppsa. Dla prawidłowości wydanego zarządzenia nie ma znaczenia fakt uchylania zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w innych sprawach. Postanowienia NSA z 10.11.2016 r. sygn.: I OZ 1224/16, I OZ 1225/16 i I OZ 1226/16, dotyczyły innego zagadnienia prawnego (art. 220 § 4 ppsa). Bez znaczenia dla prawidłowości zaskarżonego zarządzenia jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wzywał skarżącego do uiszczenia wpisu. W pierwszej kolejności sąd administracyjny obowiązany jest sprawdzić swoją właściwość w sprawie. Ponieważ przedmiotowa skarga została złożona do WSA w Warszawie, Sąd ten postanowieniem z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1662/16, przekazał sprawę do rozpoznania wg właściwości WSA w Rzeszowie. Dlatego to Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie był właściwy do wydania zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w tej sprawie. Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), który odnosi się do skarg niewymienionych w ust. 1-5 tego rozporządzenia (postanowienia NSA z: 14 maja 2007 r., I OZ 339/07; 12 czerwca 2007 r., I OZ 416/07 i I OZ 417/07). Skoro ww. rozporządzenie w § 2 ust. 1-5 nie wymienia spraw z zakresie udzielenia informacji publicznej, w takiej sytuacji znajduje zastosowanie reguła wynikająca z § 2 ust. 6 tego rozporządzenia. Z tych względów należało uznać, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.