I OZ 216/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 603/21 odrzucające zażalenie A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2021 r. sygn. akt VIII SA/Wa 603/21 w sprawie ze sprzeciwu A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia 5 maja 2021 r., znak SKO.PS.4111.80.707.2021 w przedmiocie uchylenia decyzji zmieniającej decyzję w sprawie przyznania świadczenia niepieniężnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 września 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 603/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw A.Z. (dalej "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia 5 maja 2021 r., znak SKO.PS.4111.80.707.2021 w przedmiocie uchylenia decyzji zmieniającej decyzję w sprawie przyznania świadczenia niepieniężnego. Pismem z dnia 8 października 2021 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu wskazując jako przyczynę uchybienia terminu - powikłania po przebytym COVID-19 oraz zaburzenia osobowości. Skarżący został jednocześnie wezwany przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminowi. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż skarżący nie wykazał w stopniu dostatecznym, że nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu bez swojej winy. Nie przedstawił bowiem żadnej dokumentacji medycznej potwierdzającej jego chorobę oraz faktu, że okoliczność ta uniemożliwiła mu samodzielne dokonanie w terminie uchybionej czynności. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 marca 2022 r. odrzucił złożony środek zaskarżenia z uwagi na wniesienie go z uchybieniem terminu. Sąd I instancji wskazał, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia tego Sądu z dnia 30 grudnia 2021 r. została doręczona skarżącemu w dniu 18 stycznia 2022 r., natomiast zażalenie na to postanowienie skarżący złożył w dniu 26 stycznia 2022 r. (termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 25 stycznia 2022 r.). Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący. Podniósł, iż braki formalne nie zostały uzupełnione z uwagi na przebywanie na izolacji w związku z zakażeniem COVID-19 w tym okresie oraz inne dolegliwości chorobowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej "P.p.s.a.") zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W niniejszej sprawie, jak trafnie wskazał Sąd I instancji, postanowienie tegoż Sądu z dnia 30 grudnia 2021 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 stycznia 2021 r., co potwierdza znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 38 akt sądowych). Należy zaznaczyć, że w piśmie przewodnim do przesłanego postanowienia, Sąd I instancji zawarł prawidłowe i jasne pouczenie o terminie wniesienia zażalenia na to postanowienie. Określony w cytowanym wyżej przepisie siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia, jak prawidłowo podał Sąd I instancji, upłynął w dniu 25 stycznia 2022 r. Skarżący natomiast nadał zażalenie za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. w dniu 26 stycznia 2022 r., tj. z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a. (k. 40 akt sądowych). Tym samym uznać należy, że Sąd I instancji, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., zasadnie odrzucił zażalenie skarżącego jako wniesione po upływie terminu. Odnosząc się natomiast do argumentów strony zawartych w złożonym zażaleniu wskazujących na przebywanie na izolacji w związku z przebytym zakażeniem COVID-19 wskazać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, nawet w momencie składania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, braku winy w uchybieniu terminu. Istotnym jest również, co bez wątpienia nie jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, że Sąd I instancji wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy. Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie, tym samym nie uprawdopodobnił faktu, iż przebywał na izolacji, miał problemy ze zdrowiem oraz nie określił dnia, w którym ustała przyczyna na dokonanie czynności w przewidzianym terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.