I OZ 223/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 116/11 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 116/11, odrzucił wniosek A. N. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 15 marca 2011 r. odrzucające skargę A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. W jego uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w przesyłce zawierającej postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący został poinformowany o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od tego postanowienia. Pomimo tego skarżący pismem z dnia 24 października 2012 r. wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2012 r. Sąd I instancji wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy wniesiony przez niego środek odwoławczy zatytułowany "zażalenie" należy traktować jako skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 15 marca 2011 r., czy też jako zażalenie na to postanowienie oraz o dokładne wskazanie dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. W odpowiedzi skarżący podał, iż wniesione przez niego pismo z dnia 24 października 2012 r. "jak sama nazwa wskazuje jest zażaleniem". Natomiast wniosek o przywrócenie terminu z dnia 24 października 2012 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, zgodnie z jego treścią. Jednocześnie skarżący wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 22 października 2012 r., tj. w dniu otrzymania przez niego postanowienia z dnia 15 marca 2011 r. Wobec powyższego Sąd I instancji, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na to, że nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, ponieważ taki środek zaskarżenia nie jest przewidziany od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. N., postulując jego zmianę i przywrócenie terminu do złożenia zażalenia z dnia 24 października 2012 r. Skarżący wskazał, iż zażalenie to wniósł w trybie art. 194 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż chodziło mu o wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przypadki, w których stronie przysługuje prawo do wniesienia zażalenia, określa art. 194 § 1 P.p.s.a. Stosownie do jego brzmienia, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiot został wymieniony w pkt 1-10 omawianego przepisu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oraz poglądami prezentowanymi w judykaturze, do postanowień kończących postępowanie zalicza się postanowienie odrzucające skargę, postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania, a także postanowienie o umorzeniu postępowania (p. B. Gruszczyński w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" praca zbiorowa pod red. B. Dautera, Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska – Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE 2006, wyd. II, s. 373 i n.). Nieprawidłowo skarżący powołuje się w zażaleniu na przepis art. 194 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym na postanowienie o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 tej ustawy, przysługuje zażalenie - jako uzasadniający wniesienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Nie zaskarża bowiem takiego postanowienia, a postanowienie o odrzuceniu skargi. Jego ewentualne odmienne intencje zostały źle sformułowane, gdyż z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie sąd traci możliwość orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, stąd też po tej dacie zażalenie jest bezprzedmiotowe i nie może wywołać owego skutku. W takiej sytuacji dopuszczalne jest złożenie nowego wniosku do sądu kasacyjnego w razie złożenia skargi kasacyjnej. Błąd skarżącego wynikać też może z utożsamienia środka zaskarżenia, jakim jest zażalenie, ze skargą kasacyjną, oraz wadliwego przekonania, że od postanowień służy zawsze zażalenie. Należy podkreślić, że wspomniane środki są to odrębne instytucje prawne, które uruchamiają odpowiednie postępowanie sądowoadministracyjne na różnych etapach i prowadzące do wydania przez sądy poszczególnych instancji zasadniczo odmiennych orzeczeń, bo też dotyczą różnych orzeczeń. Od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowienia z dnia 15 marca 2011r. przysługiwała skarżącemu skarga kasacyjna, a nie zażalenie, o czym skarżący został prawidłowo pouczony przez Sąd I instancji, zarówno przy doręczeniu odpisu tego postanowienia, jak i wezwania z dnia 5 listopada 2012 r. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia nieprzysługującego stronie na danym etapie postępowania środka zaskarżenia jest wnioskiem niedopuszczalnym z mocy ustawy i podlegającym odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.