I OZ 227/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 794/17 w sprawie ze skargi A. G. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] maja 2017 r., znak [...] w przedmiocie złożenia propozycji pracy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 794/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych w sprawach o sygn. akt I OSK 2587/17, I OSK 2772/17 i I OSK 2791/17. Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania z uwagi na fakt, że wyżej wskazane rozstrzygnięcia zapadły w zbliżonym stanie faktycznym, jak i prawnym, a ponadto z uwagi na istotną rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego. W zażaleniu na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1. art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm. - dalej "P.p.s.a."), przez błędne przyjęcie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innych postępowań sądowoadministracyjnych dotyczących skarg kasacyjnych od postanowień, w których Sąd odrzucił skargi, w których przedmiotem była kontrola zgodności z prawem złożonych propozycji pracy, 2. art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przez przyjęcie, że rozstrzygnięcie innych przywołanych przez Sąd spraw uzasadnione jest z uwagi na konieczność zapewnienia jednolitości orzecznictwa, a postępowania prowadzone przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będą miały wpływ na rozpoznawaną sprawę, 3. art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia zależności pomiędzy sprawą zawisłą przed Sądem I instancji, a sprawami o sygn. akt I OSK 2587/17 oraz sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 814/17, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwia odczytanie sposobu rozumowania Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/62) przyjął, że art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że zawieszenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym może mieć miejsce wtedy, gdy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w innej sprawie ma decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem pierwszej instancji. Wpływu takiego nie ma natomiast orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w innej sprawie tego samego rodzaju, jak ta zawisła przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zatem brak jest uzasadnienia prawnego dla zawieszenia postępowania przez wojewódzki sąd administracyjny w oczekiwaniu na prawomocne rozstrzygnięcie analogicznej sprawy przez Sąd drugiej instancji. W tym kontekście chybione są argumenty na poparcie tezy o konieczności zawieszenia postępowania w rozpatrywanej sytuacji. Niezasadnie Sąd pierwszej instancji powołuje się na potrzebę zapewnienia jednolitości orzecznictwa. Żadna bowiem interpretacja art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie pozwala przyjąć takiej podstawy zawieszenia postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.