I OZ 265/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 o odrzuceniu zażalenia Z.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 oddalające wniosek uzupełnienie postanowienia w sprawie ze skargi Z. R. w przedmiocie stwierdzenia, że przyznany dodatek mieszkaniowy należał się także jemu, jako członkowi gospodarstwa domowego, zobowiązania organu do uregulowania zaległości i należności za czynsz, media, światło oraz wypłaty świadczenia na życie i wypłatę odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 oddalające wniosek uzupełnienie postanowienia w sprawie ze skargi Z. R. w przedmiocie stwierdzenia, że przyznany dodatek mieszkaniowy należał się także jemu, jako członkowi gospodarstwa domowego, zobowiązania organu do uregulowania zaległości i należności za czynsz, media, światło oraz wypłaty świadczenia na życie i wypłatę odszkodowania. Przytaczając treść art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż z przepisu tego ani z innych przepisów powołanej ustawy nie wynika, aby stronom postępowania przysługiwało zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia i postanowił o odrzuceniu zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. R., wnosząc o uchylenie wszystkich postanowień oraz podnosząc, że ze strony Sądu doszło do niewłaściwego załatwienia sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a., zasadą jest, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w pkt 1-10 tegoż przepisu. Z regulacji powyższego przepisu wynika, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia. Z uwagi na fakt, iż sądy administracyjne w swoim orzekaniu ograniczone są przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za zasadne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.