I OZ 266/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-03-31

Skład orzekający: Joanna Runge-Lissowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziów, gdy strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego, podobnie jak wniosek dotyczący wielu sędziów, musi precyzyjnie określać tożsamość każdego sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać konkretne przyczyny wyłączenia odnoszące się do tych osób. Niewypełnienie tych wymogów formalnych, pomimo wezwania do uzupełnienia braków pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, skutkuje zasadnym pozostawieniem wniosku bez merytorycznego rozpoznania przez sąd.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie sędziów, ponieważ strona nie uzupełniła wskazanych braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, domagając się ponownego wyłączenia sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 436/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania skargi według właściwości postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie od rozpoznawania jego sprawy sędziów tego Sądu. W uzasadnieniu podniesiono, iż pismem z dnia 6.01.2009 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków wniosku o wyłączenie sędziów, poprzez wskazane sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego. Zarządzenie to doręczone zostało stronie w dniu 15.01.2009 r. Skarżący braków tych w zakreślonym, siedmiodniowym terminie nie uzupełnił, co powodowało, zdaniem Sądu, konieczność pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na to zarządzenie wniósł W. K., ponownie domagając się wyłączenia sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jak podkreślił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosek o wyłączenie sędziego musi określać tożsamość sędziego, którego dotyczy oraz wskazywać przyczyny wyłączenia. Takim samym wymogom musi odpowiadać wniosek o wyłączenie odnoszący się do wielu sędziów – wnioskodawca musi wskazać każdego z nich z imienia i nazwiska, powołując przy tym przyczyny wyłączenia odnoszące się do konkretnych osób. W przedmiotowej sprawie wniosek W. K. nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom, skarżący wezwany został więc do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia jego pisma bez rozpoznania. Wezwanie to doręczone było skarżącemu w dniu 15.01.2009 r., jednakże w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie uznać należy za zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło