I OZ 279/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1290/07 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1290/07 oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Emilii Lewandowskiej w sprawie ze skargi Zarządu Miasta i Gminy Szamotuły na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2001 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1290/07 odrzucił zażalenie W. E. na postanowienie tego Sądu z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1290/07 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Emilii Lewandowskiej. Sąd podniósł, iż Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2008 r. wezwał W. E. do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, od zażalenia na postanowienie z dnia 10 października 2008 r., oraz wezwał ją do złożenia 5 egzemplarzy odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca powyższego zarządzenia Sądu nie wykonała, w związku z czym, na podstawie 220 § 3 oraz art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako P.p.s.a.), zażalenie podlegało odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła W. E., wnosząc o jego uchylenie i zmianę. W uzasadnieniu wskazała, iż zgodnie z treścią art. 20 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – do czasu rozpoznania wniosku z dnia 5 grudnia 2003 r. sędziowie WSA w Warszawie, w tym Ewa Dzbeńska obowiązani byli powstrzymać się od podejmowaniem wszelkich czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym środek odwoławczy, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji wezwał W. E. do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez złożenie 5 odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem. Skarżąca niniejsze wezwanie odebrała w dniu 29 grudnia 2008 r. jednak w wyznaczonym przez Sąd terminie nie wykonała zarządzenia Sądu w związku z czym zażalenie należało odrzucić. Odnosząc się do zarzutu naruszenie art. 20 § 3 P.p.s.a., należy zauważyć, że do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności niecierpiące zwłoki, czyli takie, których niedokonanie naraziłoby stronę na szkodę, uniemożliwiając lub utrudniając właściwe rozstrzygnięcie sprawy albo wykonania orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie do czynności niecierpiących zwłoki należały czynności związane z nadaniem dalszego biegu zażaleniu na postanowienie oddalające wniosek o wyłącznie sędziego WSA, czyli wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, a także odrzucenie tego zażalenia w przypadku nieuiszczenia należnego wpisu. Oznacza to, że podnoszony przez W. E. zarzut naruszenia art. 20 § 3 P.p.s.a. jest chybiony, a czynności podejmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mające na celu nadanie dalszego biegu zażaleniu były prawidłowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.