I OZ 294/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 21/13 o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. P. na bezczynność Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego w B. w przedmiocie wydania dokumentów postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2013 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał S. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego w B. w przedmiocie wydania dokumentów. Wysokość wpisu określona została na 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł S. P. W jego ocenie ww. zarządzenie narusza art. 239 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.". Korzysta on bowiem z ustawowego zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, co wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I OZ 266/07) oraz postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 września 2008 r., (sygn. akt II SAB/Bd 43/06). Z uwagi na powyższe skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że stosownie do art.199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania zawiązane ze swym udziałem w sprawie. Stosownie zaś do art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Oznacza to, że strona jest obowiązana ponosić koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, w tym uiszczać należne opłaty sądowe. W myśl art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 tego przepisu). W świetle art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wysokość należnego wpisu ustalana jest w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis § 2 ust. 1 pkt 6 przedmiotowego rozporządzenia, który stał się podstawą wyliczenia należnej opłaty w rozpoznawanej sprawie, stanowi, że wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł. Zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność dotyczyła zagadnienia niewydania przez wskazany na wstępie organ wymienionych w skardze dokumentów. Prawidłowo zatem skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wbrew stanowisku skarżącego, w niniejszym przypadku nie mógł odnaleźć zastosowania powołany przez niego art. 239 pkt 1 P.p.s.a. Przedmiotowa skarga na bezczynność nie dotyczy bowiem żadnej z wymienionych w tym przepisie spraw. Powoływane zaś przez skarżącego orzeczenia sądów administracyjnych zostały wydane w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Agencji Mieszkaniowej, Oddziału Regionalnego w B. w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji w sprawie pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe. Mając na względzie powyższe argumenty uznać należy, że zaskarżone zarządzenie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.