I OZ 332/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 1042/16 o oddaleniu wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 1042/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek A. M. o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r., po rozpoznaniu skargi A. M., została uchylona zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy Krokowa z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie zasiłku okresowego. Następnie, postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie ww. wyroku. W dniu 14 lipca 2017 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącego o orzeczenie od SKO w Gdańsku na rzecz skarżącego kosztów niezbędnych do dochodzenia praw w związku z niniejszą sprawą w kwocie 55 zł. W dniu 18 sierpnia 2017 r. skarżący, powołując się na art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. poprzez orzeczenie czy ww. wniosek został w zaskarżonym postanowieniu oddalony w całości czy w części, ponieważ w sentencji postanowienia nie zostało to określone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalając wniosek wskazał, że postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r. rozstrzygało o całości wniosku. Nie zaistniała wobec tego pierwsza przesłanka umożliwiająca uzupełnienie przedmiotowego postanowienia. Ponadto, postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r., które miałoby być uzupełnione, nie jest żadnym z orzeczeń, wymienionych w art. 209 P.p.s.a. Nie jest to postanowienie uwzględniające skargę (czy w tym przypadku - wniosek), nie jest to postanowienie o umorzeniu postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 czy art. 118 § 2 P.p.s.a. (art. 201 P.p.s.a.), nie jest to sytuacja określona art. 203 i 204 P.p.s.a. (postępowanie kasacyjne). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. M., zarzucając naruszenie art. 151 w zw. z art. 64 § 3, art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Podkreślić należy, że art. 157 § 1 P.p.s.a. nie przewiduje uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia. Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 P.p.s.a. pozwala bowiem na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok (postanowienie), a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2009, str. 421; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku (postanowienia) nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2015, str. 642). Również w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że uzupełnienie wyroku (postanowienia) dotyczy wyłącznie jego sentencji, nie zaś uzasadnienia. Nie można w szczególności żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii objętych żądaniem strony. Takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia ale do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 2344/10, z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11 oraz z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OZ 634/14; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. oddalił wniosek A. M. o uzupełnienie wyroku z dnia 2 lutego 2017 r. o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania, uznając że jako niezasadny podlega ona oddaleniu. Sąd I instancji orzekł zatem o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia ww. orzeczenia. Wskazane postanowienie jest kompletne i zawiera wymagane prawem elementy. Natomiast jeżeli skarżący nie zgadzał się z postanowieniem Sądu o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku, co wynika z treści wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. jak i z zażalenia, to winien je zaskarżyć w drodze zażalenia, o czym został pouczony. Wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może natomiast stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu. Jak wskazano natomiast powyższej przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowały Sądu I instancji do zamieszczenia w postanowieniu dodatkowych elementów zarówno w sentencji, jak i w jego uzasadnieniu. Żądanie skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo wobec tego ocenił jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.