I OZ 349/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 1013/13 o odmowie o przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L. A. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 1013/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił L. A. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 30 stycznia 2014 r. oddalił skargę L. A. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki. W dniu 10 lutego 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku. Odpis postanowienia wnioskodawca otrzymał 24 lutego 2014 r. /k.70 akt/. W dniu 11 marca 2014 r., ustanowiony postanowieniem z dnia 19 lutego 2014 r. pełnomocnik z urzędu, złożył w imieniu skarżącego kolejny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 1013/13. We wniosku pełnomocnik podał, że został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu już po upływie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Powołując się na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2008 roku. IV SA/Wr 566/07, wskazał, że przekroczenie terminu [...] na skutek rozpoznawania przez sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika do złożenia skargi kasacyjnej i w rezultacie doręczenie postanowienia sądu w tym przedmiocie stosownemu organowi samorządu zawodowego już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uzasadnia przywrócenie stronie terminu do złożenia przedmiotowej skargi. Sąd I instancji uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Aprobując stanowisko wyrażone w powołanym przez pełnomocnika postanowieniu WSA we Wrocławiu, Sąd zwrócił uwagę, że stan faktyczny w niniejszej sprawie nie pozwala na przyjęcie rozumowania per analogiam. Powołane orzeczenie dotyczy ustanowienia pełnomocnika z urzędu do złożenia skargi kasacyjnej, który to środek złożyć może wyłącznie profesjonalny pełnomocnik. W niniejszym postępowaniu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżący mógł złożyć osobiście, co uczynił. Wniosek skarżącego w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został rozpoznany postanowieniem Sądu z dnia 18 lutego 2014r. Skarżący otrzymał odpis tego postanowienia w dniu 24 lutego br. z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, którego jednak nie złożył. Analiza akt dowodzi, że rozpoznawanie przez sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika nie miało żadnego wpływu na termin złożenia wniosku zarówno o sporządzenie uzasadnienia wyroku jak i wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mogłoby mieć ewentualnie wpływ na zachowanie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 18 lutego 2014r., jednakże pełnomocnik wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na powyższe postanowienie nie wniósł. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył L. A., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, domagając się jego uchylenia, względnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego powołał te same argumenty co we wniosku o przywrócenie terminu. W odpowiedzi na zażalenie Wojewoda Pomorski wniósł o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wobec twierdzeń podniesionych w zażaleniu, podkreślenia wymaga, że do sporządzenia wniosku o uzasadnienie wyroku, odmiennie niż ma to miejsce w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej, nie jest bowiem wymagany przymus adwokacko-radcowski, a zatem fakt złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy a następnie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, nie ma wpływu na termin do dokonania tej czynności procesowej. A zatem, w pełni należy podzielić stanowisko zaprezentowane przez Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż rozpoznawanie przez sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika nie miało żadnego wpływu na termin złożenia wniosku zarówno o sporządzenie uzasadnienia wyroku jak i wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a mogłoby mieć ewentualnie wpływ na zachowanie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czego pełnomocnik skarżącego nie uczynił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.