I OZ 350/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-06-04

Skład orzekający: Jan Kacprzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony po upływie ustawowego terminu, może zostać uwzględniony, jeśli strona powołuje się na brak pouczenia o możliwości zaskarżenia?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony po upływie ustawowego terminu, nie może zostać uwzględniony, nawet jeśli strona powołuje się na brak pouczenia o możliwości zaskarżenia. Momentem ustania przyczyny uchybienia terminu jest doręczenie postanowienia sądu odrzucającego skargę z powodu jej wniesienia po terminie, ale z pouczeniem o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek T.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta B. dotyczące przeznaczenia nieruchomości do sprzedaży. Sąd uznał, że przyczyna uchybienia terminu, wskazana przez skarżącego jako brak pouczenia, ustała z dniem doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi (7 grudnia 2007 r.). Wniosek o przywrócenie terminu został złożony 5 stycznia 2008 r., co było po upływie siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia. T.S. złożył zażalenie, argumentując, że jako osoba niebędąca prawnikiem, dopiero 3 lub 4 stycznia 2008 r. uświadomił sobie możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 481/07 odrzucające wniosek T.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej przy ul. [...] Nr [...] w B. wraz ze sprzedażą posadowionych na tej nieruchomości obiektów p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 13 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 481/07 odrzucił wniosek T. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej, położonej przy ul. [...] nr [...] w B. wraz ze sprzedażą posadowionych na tej nieruchomości obiektów. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż podana przez stronę przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi w postaci braku pouczenia go ze strony organu o przysługującym środku zaskarżenia od wydanego rozstrzygnięcia oraz poinformowaniu skarżącego o braku możliwości zaskarżenia tegoż zarządzenia, ustała najpóźniej z dniem 7 grudnia 2007 r. Wówczas doręczono skarżącemu postanowienie Sądu odrzucające skargę z uwagi na upływ trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Zatem siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi – określony w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") – upływał T. S. 14 grudnia 2007 r., zaś skarżący złożył swój wniosek w tym zakresie dopiero 5 stycznia 2008 r., a więc blisko 22 dni po upływie przewidzianego prawem terminu. Stąd wniosek o przywrócenie terminu należało uznać za spóźniony i odrzucić na mocy art. 88 P.p.s.a. T. S. złożył zażalenie na to postanowienie podnosząc, iż nie jest prawnikiem i dopiero 3 lub 4 stycznia 2008 r. uświadomił sobie, że w ogóle może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem od tego momentu należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a., co oznacza, że złożenie wniosku 5 stycznia 2008 r. nastąpiło w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy. Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Celem ustalenia czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 wymienionej ustawy, konieczne jest zatem określenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie za moment ustania przyczyny uchybienia terminu należało uznać – jak trafnie przyjął Sąd I instancji – datę 7 grudnia 2007 r. tj. dzień, w którym skarżącemu doręczono postanowienie Sadu I instancji odrzucające wniesioną skargę. Bowiem w treści uzasadnienia tego orzeczenia wskazano, iż skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, jednakże możliwe jest, z uwagi na brak pouczenia strony o trybie i sposobie zaskarżenia zarządzenia organu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wbrew zatem stanowisku strony siedmiodniowy termin do złożenia wniosku w trybie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 P.p.s.a. należało liczyć właśnie od dnia doręczenia orzeczenia odrzucającego skargę wraz z jego uzasadnieniem. Zważywszy zaś, że postanowienie to doręczono 7 grudnia 2007 r. to prawidłowe jest stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że złożenie przedmiotowego wniosku 5 stycznia 2008 r., należy uznać za spóźnione. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na odstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło