I OZ 40/10
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-01-27
Skład orzekający: Ewa Dzbeńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego, który nie sprecyzował, czy wnosi o wznowienie postępowania, czy o stwierdzenie jego nieważności, mimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy PPSA dotyczące pozostawienia pisma bez rozpoznania w przypadku niezachowania warunków formalnych. Treść pisma skarżącego nie pozwalała na nadanie mu dalszego biegu, a skarżący, mimo wezwania, nie sprecyzował jego charakteru, co skutkowało zasadnym pozostawieniem pisma bez rozpoznania.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo J. K. z dnia 19 października 2009 r., ponieważ skarżący nie sprecyzował, czy jest to skarga o wznowienie postępowania, czy wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania, mimo wezwania sądu. J. K. wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów PPSA oraz Konstytucji RP, argumentując, że pismo było precyzyjnie uzasadnione i dotyczyło stwierdzenia nieważności postępowania z urzędu.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA 2857/00 w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 1999 r., sygn. akt II SA 749/98 postanawia: oddalić zażalenie
Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo J. K. z dnia 19 października 2009 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 23 października 2009r., doręczonym w dniu 28 października 2009 r., skarżący został wezwany, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, do sprecyzowania wniosku z dnia 19 października 2009 r., poprzez wskazanie, czy jest to skarga o wznowienie postępowania, czy też jest to wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania.
Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu i nie sprecyzował pisma z dnia 19 października 2009 r.
W zażaleniu z dnia 28 grudnia 2009 r., J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia, zarzucając rażące naruszenie art. 18 § 1 pkt 1 i 8, art. 134 i 135 w zw. z art. 64 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym art. 2, 7, 32, 45 Konstytucji RP.
W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że pismo z dnia 19 października 2009 r. określił jako "Wniosek" i precyzyjnie uzasadnił pod względem faktyczno - prawnym. Ponieważ, w jego ocenie, zachodzi bezwzględna nieważność postępowania sądowego nie żądał jego wznowienia, lecz stwierdzenia nieważności postępowania z urzędu, zwłaszcza iż Sąd nie jest związany zarzutami i podstawą prawną wniosku, lecz granicami sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania chyba, że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 49 § 2 powołanej ustawy - jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Mając na uwadze okoliczności sprawy należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował powołane przepisy prawidłowo. Treść pisma skarżącego z dnia 19 października 2009 r. zatytułowanego "Wniosek" nie pozwalała na nadanie mu dalszego biegu. Zatem, w sytuacji, gdy skarżący wezwany pismem z dnia 23 października 2009 r. do sprecyzowania w/w pisma, nie uczynił zadość wezwaniu - Sąd I instancji prawidłowo zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2009 r. pozostawił to pismo bez rozpoznania.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło