I OZ 406/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 3127/13 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3127/13 odrzucające zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3127/13 pozostawiające bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. W dniu 5 stycznia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło zażalenie M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2015 r., którym odrzucono zażalenie na zarządzenie Sądu z dnia 1 września 2015 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Wezwaniem skutecznie doręczonym w dniu 3 lutego 2016 r. (k-212) Sąd wezwał wnoszącego zażalenie M. S. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia – poprzez złożenie 1 odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął z dniem 10 lutego 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braków formalnych zażalenia – nie złożono 1 odpisu zażalenia. W dniu 10 lutego 2016 r. do akt sprawy wpłynęło jedynie pismo, w którym skarżący poinformował Sąd, że obecnie nie może dostarczyć wymaganej kopii zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 3127/13, odrzucił zażalenie z powodu nieuzupełnienia jego braków formalnych – na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."). Sąd wskazał, że pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, M. S. nie nadesłał 1 odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem w wyznaczonym przez Sąd terminie. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem i wskazując, że zaskarżone postanowienie wydał sędzia, który powinien być wyłączony od orzekania, bowiem zawsze orzeka dla niego niekorzystnie. Skarżący wskazał ponadto, że nie mógł wykonać wezwania Sądu ponieważ akta sprawy były dla niego niedostępne, gdyż przetrzymywał je poza mieszkaniem ze względu na kradzież dokumentów przez nieznanych sprawców. Wskazał, że sędzia wydający zaskarżone postanowienie mógł zarządzić wykonanie kopii za zażalenia, a nie obciążać kosztami jej wykonania skarżącego. Zaniechanie tej czynności świadczy – w ocenie skarżącego – o uprzedzeniu tego sędziego do jego osoby i dążenia do wydawania niekorzystnych dla niego rozstrzygnięć. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań jest zawarty w art. 47 p.p.s.a., obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów dla doręczenia ich stronom. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, wynikającym z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2016 r. – skutecznie doręczonym w dniu 3 lutego 2016 r. (k-212) – wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia – poprzez złożenie 1 odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. Skarżący we wskazanym terminie nie wykonał ww. wezwania. W tej sytuacji, zgodnie z podanym w zarządzeniu rygorem, stosowanie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie skarżącego należało odrzucić, co też prawidłowo uczynił Sąd I instancji. Odnosząc się do argumentu zażalenia, że Sąd mógł sam wykonać kopię wskazać należy na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której to uchwale przesądzone zostało, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Tym samym tylko pismo uzupełnione lub poprawione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. Sankcją zaś za nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie, w tym niezłożenie wymaganej liczby jej odpisów, jest odrzucenie skargi. Z uwagi na treść art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a. uchwała ta winna być stosowana analogicznie również w przypadku zażaleń. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu kwestii wyłączenia sędziego wydającego zaskarżone postanowienie z uwagi na jego bezstronność w stosunku do skarżącego wskazać należy, że w aktach sprawy (k-111) znajduje się już oświadczenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Joanny Skiby, że pomiędzy tym sędzią a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności tego sędziego, jak również nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18, ani w art. 19 p.p.s.a. Podkreślić należy, że przesłanką do skutecznego wyłączenia sędziego nie może być wyłącznie subiektywne przekonanie skarżącego wywodzone z treści niekorzystnych dla strony wcześniejszych orzeczeń wydawanych z udziałem tego sędziego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.