I OZ 498/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 545/09 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 12 lutego 2010 r. o odrzuceniu skargi W.P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 13 czerwca 20007 r., sygn. akt III SA/Łd 217/07 postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie W.P., wniesione na postanowienie tego Sądu z dnia 12.02.2010 r. odrzucające skargę strony o wznowienie postępowania sądowego. W uzasadnieniu Sąd zauważył, iż skarżący zastosował się do błędnego pouczenia o tym, iż orzeczenie odrzucające skargę o wznowienie postępowania zaskarżone winno być w drodze zażalenia skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednakże zarządzeniem z dnia 8.03.2010 r. poinformowano skarżącego o tym, iż powyższe pouczenie było błędne, zaś właściwym w sprawie środkiem zaskarżenia jest skarga kasacyjna, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd pouczył też stronę o tym, iż w razie uchybienia terminowi do złożenia skargi kasacyjnej będzie ona mogła żądać przywrócenia tego terminu. Skarżący nie złożył jednak skargi kasacyjnej, a jedynym środkiem zaskarżenia złożonym w sprawie było zażalenie, wniesione po pierwotnym pouczeniu strony. Zdaniem Sądu okoliczność ta nakazywała odrzucenie wniesionego środka procesowego, bowiem postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania sądowego jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie i jako takie winno być zaskarżone skargą kasacyjną. Zażalenie na to postanowienie wniósł W.P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem jego zaskarżenie może nastąpić jedynie w drodze skargi kasacyjnej, co wynika z treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie W.P. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji, którym odrzucono jego skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący wprawdzie zastosował się do błędnego pouczenia Sądu, jednakże podkreślić trzeba, iż zarządzeniem z dnia 8.03.2010 r. poinformowano go o błędzie Sądu, pouczając jednocześnie o właściwej formie zaskarżenia przedmiotowego orzeczenia. Strona, pomimo poinformowania jej przez Sąd, nie dokonała wskazanych w niej czynności procesowych, co doprowadziło do odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. W ocenie Sądu odwoławczego takie postępowanie Sądu I instancji było zasadne, a zaskarżone w sprawie postanowienie odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.