I OZ 506/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 464/12 odrzucające wniosek B. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 464/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek B. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Sąd wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 464/12 odrzucił skargę B. M. na w/w decyzję Prezesa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu, albowiem zaskarżona decyzja doręczona została stronie w dniu 3 stycznia 2012 r., natomiast skarga na wymienioną decyzję wniesiona została w dniu 8 lutego 2012 r. Odpowiedź na skargę, w której organ wnosił o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminowi, doręczona została skarżącej w dniu 27 marca 2012 r. Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczone zostało skarżącej w dniu 2 maja 2012 r. Wnioskiem z dnia 15 maja 2012 r., który wniesiony został w dniu 21 maja 2012 r., skarżąca zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. W uzasadnieniu podała, że prawidłowo zaadresowała skargę do Sądu za pośrednictwem Prezesa [...], jedynie pomyłkowo wysłała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie do organu. Strona wskazała, że pomyłka wynikła jedynie z błędu przy wypisywaniu na poczcie dowodu nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. jest spóźniony. Złożony został bowiem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca powołała się na pomyłkę przy wysyłaniu skargi. Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 27 marca 2012 r., tj. w dniu, w którym skarżącej doręczono odpowiedź na skargę. W odpowiedzi tej organ wskazując na złożenie skargi z uchybieniem terminu wnosił bowiem o jej odrzucenie z tej przyczyny. Skarżąca już wówczas wiedziała, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. Termin 7-dniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem w dniu 3 kwietnia 2012 r. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu skarżąca złożyła dopiero w dniu 21 maja 2012 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd wskazał przy tym, iż nawet gdyby przyjąć, że przyczyna uchybienia terminowi ustała dopiero w dniu doręczenia skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 2 maja 2012 r., to wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 21 maja 2012 r. również uznać należy za spóźniony. Siedmiodniowy termin od tej daty upłynął bowiem w dniu 9 maja 2012 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie zaś do treści art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego wynika, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, rozpoczyna bieg od daty powzięcia wiadomości, iż do uchybienia terminu doszło. W rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji, pomimo błędnego ustalenia daty ustania przyczyny uchybienia terminu, zasadnie uznał, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. jest spóźniony. Za datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, a więc powzięcia wiadomości, iż skarga złożona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia, należy przyjąć dzień, w którym skarżąca otrzymała odpis postanowienia z dnia 19 kwietnia 2012 r. o odrzuceniu jej skargi, tj. dzień 2 maja 2012 r. W tym dniu bowiem skarżąca mogła zapoznać się z treścią uzasadnienia tego postanowienia, w którym wyjaśniono powód odrzucenia skargi. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., upływał w dniu 9 maja 2012 r., zaś wniosek tej treści skarżąca złożyła dopiero w dniu 21 maja 2012 r., a więc po terminie. Wobec tego uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2012 r. odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.