I OZ 530/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Bd 870/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 29 sierpnia 2024 r. nr SKO-82-324/24 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 29 maja 2025 r. odrzucił zażalenie B.B. na postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2025 r. odrzucające wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 29 sierpnia 2024 r., nr SKO-82-324/24 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia z dnia 6 maja 2025 r. skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia na ww. postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2025 r. pod rygorem jego odrzucenia przez nadesłanie odpisu zażalenia. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało doręczone skarżącej w dniu 14 maja 2025 r. Co prawda, jak podkreślał Sąd, w zakreślonym terminie skarżąca nadesłała kopię pisma przewodniego z dnia 24 kwietnia 2025 r., które otrzymała z Sądu oraz kopię postanowienia Sądu z dnia 14 kwietnia 2025 r. o odrzuceniu wniosku o przywróceniu terminu, niemniej jednak pism tych nie można uznać za odpisy skargi (winno być "zażalenia"). W konsekwencji Sąd przyjął, że brak formalny zażalenia nie został uzupełniony i z tych przyczyn zażalenie odrzucił. Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła: 1. naruszenie art. 178 w zw.z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) poprzez błędne uznanie, że nie uzupełnino braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, podczas gdy skarżąca - działając w dobrej wierze - przesłała do Sądu dokumenty, które według jej wiedzy miały usunąć wskazane braki, 2. naruszenie art. 9 i art. 11 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie szczególnej sytuacji strony, jej stanu zdrowia psychicznego oraz braku wiedzy prawniczej a także nieudzielenie stronie należytego wyjaśnienia co do zakresu wymaganych uzupełnień. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazywała, że jest osobą chorą, cierpiącą na zaburzenia nerwicowe i lękowe, pozostaje pod stałą opieką psychiatryczną oraz stosuje leczenie farmakologiczne. Nie posiada wiedzy prawniczej ani doświadczenia w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, co - jej zdaniem - miało istotny wpływ na zrozumienie treści otrzymanego wezwania. Podnosiła też, że z treści wezwania zrozumiała, iż chodzi o przesłanie odpisu postanowienia Sądu z dnia 1 kwietnia 2025 r. oraz pisma przewodniego z dnia 24 kwietnia 2025 r., co też niezwłocznie uczyniła w przekonaniu, że wypełnia nałożony na nią obowiązek formalny. W ocenie skarżącej, w zaistniałych okolicznościach Sąd powinien był ponownie pouczyć ją o zakresie koniecznych uzupełnień lub dopuścić złożone już pisma i umożliwić ich uzupełnienie, zwłaszcza, że nie działa przez profesjonalnego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony. W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpis i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia, wynikającym z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 14 kwietnia 2025 r. zawierało braki formalne, ponieważ skarżąca nie dołączyła jego odpisu dla organu administracji. W związku z tym wezwano skarżącą do uzupełnienia tego braku, w terminie 7 dni, pouczając jednocześnie o skutkach procesowych niewykonania wezwania w terminie. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 14 maja 2025 r. a zatem termin do wykonania zarządzenia upłynął 21 maja 2025 r. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia, czego zresztą nie neguje. Odnosząc się natomiast do okoliczności podnoszonych w zażaleniu, wyjaśnić należy, że wbrew twierdzom skarżącej, w rzeczonym wezwaniu w sposób precyzyjny wskazano, iż dotyczy ono usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 1 maja 2025 r., poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu tegoż zażalenia. Wezwanie to zawierało również szczegółowe pouczenie o sposobie jego wykonania oraz skutkach nienadesłania odpisu zażalenia w terminie. Nie można zatem zarzucić Sądowi Wojewódzkiemu, iż nie dopełnił obowiązku informacyjnego i nie udzielił stronie niezbędnych pouczeń w tym zakresie. Strona skarżąca, uznając natomiast, że stan zdrowia nie pozwoli jej na sprawne uczestnictwo w zainicjowanym postępowaniu sądowoadministracyjnym, mogła ustanowić pełnomocnika z wyboru lub wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. O możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy skarżąca została zaś pouczona już w pierwszym skierowanym do niej wezwaniu z dnia 23 października 2024 r. Mając na uwadze powyższe, uznać należało, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2025 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.