I OZ 548/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lipca 2025 r. sygn. akt IV SA/Po 657/25 o odrzuceniu skargi [...] na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 kwietnia 2025 roku znak: 010070/680/6138224/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 28 lipca 2025 r. sygn. akt IV SA/Po 657/25 odrzucił skargę [...] - z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu do jej wniesienia. Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o jego zmianę, wskazując, że "ZUS od kilku lat prowadzi ze skarżącą korespondencję, a sprawy których dotyczą zaskarżone postanowienia dotyczą w opinii skarżącej jednej sprawy, a były rozpoznawane w różnych terminach, dlatego zwykły człowiek może się nie dopatrzyć jakiegoś terminu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a zatem nie jest dopuszczalne jego przedłużenie lub skrócenie przez sąd. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do modyfikacji długości terminu ustawowego. Jest to również termin prekluzyjny, co oznacza, że sąd administracyjny uwzględnia jego upływ z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, jako spóźnioną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wniesienie skargi w terminie stanowi zatem podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. W rozpoznawanie sprawie, co bezspornie wynika z dołączonych do sprawy akt administracyjnych, że zaskarżone postanowienie Prezesa ZUS z dnia 28 kwietnia 2025 r. zostało doręczone Skarżącej w formie elektronicznej w dniu 8 maja 2025 roku. Termin do wniesienia skargi do Sądu upływał zatem z dniem 9 czerwca 2025 r., tymczasem skarżąca skargę złożyła w dniu 18 czerwca 2025 r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę przyjmując, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia skargi zawsze prowadzi do jej odrzucenia. Sąd jest w tym zakresie związany art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. i nie ma swobody w kreowaniu innej sytuacji prawnej strony. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak sentencji.