I OZ 55/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 173/11 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi Z. M. w przedmiocie przyznania odszkodowania z tytułu nieuznania reklamacji postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 173/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił sprzeciw Z. M. z dnia 16 października 2013 r. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 września 2013 r. IV SA/Wr 173/11 (k. 57-59, 65, 66, 69-71, 73, 75-76 akt IV SA/Wr 173/11). W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 17 maja 2011 r. IV SA/Wr 173/11, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał Z. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi o przyznanie odszkodowania z tytułu nieuznania reklamacji (k. 23-24 akt IV SA/Wr 173/11). Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika z urzędu skarżącego - adwokata L. O. (k. 29 akt IV SA/Wr 173/11). Prawomocnym postanowieniem z 29 czerwca 2011 r. IV SA/Wr 173/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę wniesioną przez Z. M. (dalej skarżący) w niniejszej sprawie. Jednocześnie przyznał wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym (k. 39, 41-43 akt IV SA/Wr 173/11). Dnia 16 września 2013 r. do Sądu I instancji wpłynął, sporządzony na urzędowym formularzu, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 55-56 akt IV SA/Wr 173/11). Postanowieniem z 24 września 2013 r. IV SA/Wr 173/11 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym umorzył postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie to doręczono skarżącemu 1 października 2013 r. z pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (k. 57- 59, 62, 65 akt IV SA/Wr 173/11). Dnia 16 października 2013 r. skarżący wniósł do Sądu I instancji pismo zatytułowane "Odwołanie", opatrując pismo sygnaturami: "IV SA/Wr 173/11; IV SA/Wr 589/13", w którym zwrócił się o przyznanie "właściwego i życzliwego adwokata (...)" (k. 66 akt IV SA/Wr 173/11). Ponieważ charakter złożonego "Odwołania" nie był dla Sądu I instancji jednoznaczny, wezwał skarżącego do wyjaśnienia, w związku z jakim postępowaniem - toczącym się przed tutejszym Sądem, bądź z jakim postępowaniem, które chce zainicjować – złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy (k. 69 akt IV SA/Wr 173/11). W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 23 października 2013 r., zatytułowane "Sprzeciw", w którym wyraził niezadowolenie z przyznanej mu pomocy prawnej oraz poinformował o podjętych w Okręgowej Radzie Adwokackiej [...] krokach mających na celu ukaranie pełnomocnika z urzędu (k. 71 akt IV SA/Wr 173/11). Wobec powyższego, Sąd I instancji uznał pismo z 16 października 2013 r. za sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 24 września 2013 r. IV SA/Wr 173/11. W sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 589/13, do której dołączono też pismo skarżącego z 16 października 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 27 września 2013 r. IV SA/Wr 589/13 odrzucił skargą i postanowieniem z 2 października 2013 r. IV SA/Wr 589/13, oddalił wniosek skarżącego o prawo pomocy. Z akt sprawy IV SA/Wr 589/13 wynika również, że Sąd ten uznał pismo skarżącego z 16 października 2013 r. za zażalenie na postanowienie z 2 października 2013 r. IV SA/Wr 589/13 i nadał mu właściwy bieg. Sąd I instancji w sprawie IV SA/Wr 173/11 wskazał, że odpis postanowienia referendarza sądowego z 24 września 2013 r. IV SA/Wr 173/11 doręczono skarżącemu w 1 października 2013 r. A więc termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 8 października 2013 r. Dlatego też złożenie przez skarżącego sprzeciwu 16 października 2013 r. nastąpiło z uchybieniem wskazanego w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) siedmiodniowego terminu. W związku z powyższym Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 ppsa, odrzucił niniejszy sprzeciw jako wniesiony po terminie (k. 73, 75-76 akt IV SA/Wr 173/11). Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł skarżący wskazując: "Sugestia Sądu w moim odczuciu jest niewłaściwa a pomoc w postaci udzielenia adwokata lub radcy prawnego konieczna gdyż nie jestem w stanie dobrać uczciwego obrońcy który nie jest kombinatorem i udaje że nie prowadził tego typu sprawy i nie ma doświadczenia zaś bez mojej wiedzy wyłudza od Sądu kwotę 295 zł za nie niedomagające pismo stronie lecz wręcz oszukuje skarżącego" (k. 83 akt IV SA/Wr 173/11). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, że pismo skarżącego z 16 października 2013 r. stanowi sprzeciw od postanowienia referendarz sądowego z 24 września 2013 r., którym umorzono postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 259 § 1 ppsa, od postanowienia referendarza sądowego wydanego na posiedzeniu niejawnym co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy (art. 259 § 2 pkt 7 ppsa), strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 ppsa). W przedmiotowej sprawie prawidłowo Sąd Wojewódzki przyjął, że skoro odpis postanowienia referendarza sądowego z 24 września 2013 r. IV SA/Wr 173/11 doręczono skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem dnia 1 października 2013 r. (k. 57-59, 62, 65 akt IV SA/Wr 173/11), to siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął dnia 8 października 2013 r. Tym samym, zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 259 § 2 ppsa, złożony przez skarżącego dnia 16 października 2013 r. sprzeciw, jako wniesiony po upływie terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.