I OZ 565/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2012 r. sygn. akt II SO/Wa 18/12 o wymierzeniu grzywny Wójtowi Gminy Klembów za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy Klembów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (poz. 5122/2011) sygn. akt II SAB/Wa 13/12 postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. sygn. akt II SO/Wa 18/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Wójtowi Gminy Klembów grzywnę w wysokości 100 złotych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 28 listopada 2011 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy Klembów w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 12 września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, poprzez wskazanie kto w latach 1990-2002 prowadził w gminie sprawy geodezji, budownictwa, podatkowe i meldunkowe dla mieszkańców Woli Rasztowskiej. Skarga wpłynęła do organu w dniu 29 listopada 2011 r. W dniu 6 marca 2012 r. J.S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Klembów za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), tj. nieudzielenie w ustawowym terminie odpowiedzi na ww. skargę na bezczynność Wójta Gminy Klembów i nieprzekazanie jej Sądowi, wraz ze skargą i aktami sprawy. J. S. wniósł ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy Klembów wniósł o jego oddalenie, wskazując, że przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przesłana do Sądu w dniu 5 stycznia 2011 r. Jednocześnie podniósł, że od dnia 19 maja 2011 r. ilość wniosków, skarg i zażaleń, składanych przez skarżącego, wzrosła z 250 do ponad 700. Podkreślił, że wnioskodawca wykorzystuje ustawę o dostępie do informacji publicznej jako instrument osobistej kontroli i narzędzie w prywatnej wojnie z organami Gminy Klembów i powoduje trudności w funkcjonowaniu Urzędu. Skargę na bezczynność Wójta Gminy Klembów złożoną do Sądu za pośrednictwem organu, o sygn. akt II SAB/Wa 13/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r. oddalił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając na względzie treść art. 54 § 1 i § 2 , art. 55 P.p.s.a. oraz art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) wskazał, że z akt niniejszej sprawy oraz z akt sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy Klembów w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 12 września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (sygn. akt II SAB/Wa 13/12) wynika, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ww. skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy w dniu 5 stycznia 2012 r. Zestawiając datę 5 stycznia 2012 r. z datą wpływu skargi do organu, w dniu 29 listopada 2011 r. Sąd stwierdził, że Wójt Gminy Klembów nie wykonał w terminie piętnastu dni ustawowego obowiązku. Biorąc pod uwagę, że ostatni dzień terminu na przesłanie do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy przypadał na dzień 14 grudnia 2011 r., organ uchybił terminowi o 22 dni. W ocenie Sądu, wskazywane przez organ w odpowiedzi na wniosek przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi w terminie, pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Jednocześnie Sąd podkreślił, że skarga J. S. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania, co do terminu przekazania sądowi skargi w tym przedmiocie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Przy ustalaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wynoszącą 22 dni, jak również szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej. Sąd wziął przy tym pod uwagę okoliczność, że organ wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy, a także wskazywany przez organ fakt wpływu znacznej liczby wniosków strony o udostępnienie informacji publicznej, kierowanych do Wójta Gminy Klembów. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2012 r. wniósł J. S., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez wymierzenie Wójtowi Gminy Klembów grzywny w wysokości 2000 złotych oraz o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości 120 złotych netto powiększonej o stawkę 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w niniejszej sprawie z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. organ winien przekazać skargę wniesioną do sądu administracyjnego za jego pośrednictwem w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jednakże przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) skraca powyższy trzydziestodniowy termin do dni 15 od dnia otrzymania skargi, w przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej. W razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa powyżej sąd może, na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a., na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Grzywna wymierzona na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny, pełni także rolę prewencyjną. Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 powołanej ustawy nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ piętnastodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sąd pierwszej instancji, czego żalący się nie kwestionuje, organ przekazał sądowi skargę z uchybieniem piętnastodniowego terminu wskazanego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o 22 dni. Złożony został również stosowny wniosek o ukaranie organu grzywną. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie wymierzył grzywnę Wójtowi Gminy Klembów. Wskazane przez organ przyczyny uchybienia terminu w postaci wielości pism wnoszonych przez skarżącego nie usprawiedliwia opóźnienia w wywiązaniu się organu z obowiązku nałożonego ustawą, jednakże może mieć to wpływ na wymiar grzywny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wysokość grzywny ustalona przez Sąd pierwszej instancji (100 złotych), którą kwestionuje J. S., nie pozostaje w rażącej dysproporcji do okoliczności, w jakich doszło do jej wymierzenia, a w szczególności do przyczyn opóźnienia w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy do Sądu, a także do samego czasu trwania tego opóźnienia. Tym samym należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w ramach powierzonej mu w tym zakresie dyskrecjonalnej władzy, wymierzył organowi administracji publicznej grzywnę w stosownej wysokości. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd właściwie ocenił stopień zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.