I OZ 630/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1214/12 o sprostowaniu postanowienia tego Sądu z dnia 15 stycznia 2014 r. o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi A. R. na pismo Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umieszczenia na liście mieszkaniowej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1214/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprostował omyłki pisarskie w swoim postanowieniu z dnia 15 stycznia 2014 r. w ten sposób, że: 1) w miejsce mylnie wpisanej daty zaskarżonego pisma Prezydenta Miasta Krakowa "[...] lipca 2012 r.", w wersie 13 komparycji ww. postanowienia wpisał datę "[...] maja 2012 r.", 2) w miejsce słów w wersie 14 komparycji ww. postanowienia, określających przedmiot sprawy, "w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej Kraków" wpisał słowa "w przedmiocie odmowy umieszczenia na liście mieszkaniowej." Sprostowanie to dokonane zostało na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. R., domagając się jego uchylenia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w komparycji postanowienia z dnia 15 stycznia 2014 r. istotnie błędnie wskazał datę zaskarżonego pisma Prezydenta Miasta Krakowa, a także nieprawidłowo określił przedmiot sprawy. Tym samym przyjąć należy, iż w sprawie doszło do powstania błędów pisarskich, o jakich mowa w art. 156 § 1 P.p.s.a., zatem – wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu – Sąd miał możliwość sprostowania tych błędów. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.