I OZ 669/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 184/16 o odrzuceniu skargi E. S. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian do operatu ewidencyjnego postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 184/16 (dalej postanowienie z 13 kwietnia 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę E. S. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian do operatu ewidencyjnego (dalej decyzja z [...] grudnia 2015 r.). W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przesyłkę zawierającą zarządzenie w przedmiocie uzupełnienia braków skargi prawidłowo wysłano na adres wskazany przez pełnomocnika skarżącej (dalej pełnomocnik). Z uwagi na nieobecność pełnomocnika, przesyłkę złożono w urzędzie pocztowym w dniu 3 marca 2016 r. (k. 3 – nagłówek skargi, 16, 18-19 akt sądowych). Mimo upływu terminu i dwukrotnego awizowania, przesyłki nie podjęto, wobec czego zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa) skutek doręczenia pełnomocnikowi wezwania do uiszczenia wpisu nastąpił z dniem 17 marca 2016 r. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 24 marca 2016 r., co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 58 § 3 ppsa. Zażalenie na to postanowienie wywiodła E. S., reprezentowana przez adw. M. S. wskazując, że siedziba pełnomocnika skarżącej znajduje się w Rzeszowie przy ul. [...] a pełnomocnik nie otrzymał skutecznego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazując na powyższe podstawy skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia przez uznanie, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zostało prawidłowo doręczone i ponowne doręczenie wezwania (k. 31-32 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w wyznaczonym terminie wpisu od skargi nie uiściła. Zasadnie Sąd I instancji, wobec nieopłacenia skargi przez skarżącą w siedmiodniowym terminie od daty doręczenia zarządzenia, odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 ppsa (k. 18-19 akt sądowych). Dopatrywanie się przez pełnomocnika skarżącej wadliwości doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych jest niezasadne. Odpis zarządzenia z 1 marca 2016 r. w przedmiocie uzupełnienia braków skargi z 22 stycznia 2016 r. na decyzję z [...] grudnia 2015 r., prawidłowo wysłano na adres wskazany przez pełnomocnika skarżącej w nagłówku skargi tj. ul. [...]. Z uwagi na jego nieobecność, przesyłka została złożona w urzędzie pocztowym dnia 3 marca 2016 r. Mimo upływu terminu i dwukrotnego awizowania, przesyłka nie została podjęta (k. 3, 16-16v akt sądowych), wobec czego zgodnie z art. 73 § 4 ppsa skutek doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu nastąpił z dniem 17 marca 2016 r. Art. 73 § 1-4 ppsa stwarzają możliwość skorzystania przez sąd administracyjny z instytucji tzw. "fikcji" doręczenia. Fikcja ta w istocie sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Warunkiem jest, by strona miała możliwość odbioru przesyłki – czy to na poczcie, czy to w urzędzie gminy – ale z niej nie skorzystała. O możliwości tej doręczyciel pozostawić musi zawiadomienie. Warunki te w kontrolowanej sprawie zostały dopełnione (k. 16-16v akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.