I OZ 68/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 3049/21 odrzucające skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 3049/21 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 października 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 3049/21 odrzucił skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 czerwca 2022 r. w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie miało miejsce doręczenie zastępcze, o którym mowa w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. – dalej "p.p.s.a"). Sąd wskazał, że z naniesień w formie stempli i adnotacji operatora pocztowego umieszczonych na dokumencie "Potwierdzenie odbioru" wynika, że przesyłka zawierająca wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 czerwca 2022 r. wraz z uzasadnieniem została prawidłowo awizowana. Sąd podał, że po nieudanej próbie doręczenia, pierwsze awizowanie miało miejsce w dniu 29 lipca 2022 r. i w tym dniu rozpoczął swój bieg czternastodniowy termin na doręczenie przesyłki, wyznaczając datę końcową dla jej podjęcia na dzień 12 sierpnia 2022 r. (piątek). Wobec tego Sąd stwierdził, że skoro domniemane doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 12 sierpnia 2022 r., to 30 – dniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał z dniem 11 września 2022 r. (niedziela), a zatem ostatnim dniem na złożenie skargi kasacyjnej był 12 września 2022 r. Skarga kasacyjna została zaś wniesiona w dniu 14 września 2022 r., a zatem po terminie. Sąd wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca wyrok wraz z uzasadnieniem została podjęta przez skarżącego w dniu 16 sierpnia 2022 r. Mając jednakże na uwadze fikcję prawną domniemania doręczenia uregulowaną w art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd przyjął, że odebranie pisma złożonego w urzędzie pocztowym po upływie 14 – dniowego terminu, na jaki pismo to zostało złożone w oczekiwaniu na podjęcie przez adresata, nie skutkuje wyznaczeniem innej daty, z którą związany jest początek biegu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, wyrażając zdziwienie, że w niniejszej sprawie zastosowano instytucję doręczenia zastępczego, skoro przesyłka została przez niego odebrana. Wskazał, że obywatel nie musi sam obliczać terminów, skoro datę tę wyznaczyła Poczta Polska, a był to termin 16 sierpnia 2022 r. Zdaniem skarżącego, jeśli Poczta popełniła błąd, to on nie powinien ponosić z tego tytułu konsekwencji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 p.p.s.a.). Przepis art. 73 p.p.s.a. reguluje instytucję doręczenia zastępczego korespondencji sądowej w sytuacji, kiedy doręczenie pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. okazało się niemożliwe. Takim przypadkiem jest niezastanie adresata pod adresem doręczenie przesyłki. Wówczas pismo składa się w placówce pocztowej albo urzędzie gminy na okres 14 dni, dokonując jednocześnie zawiadomienia, o którym mowa w § 2 (art. 73). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 3). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.(§ 4). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. (§ 5). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 69 § 2, przepisy § 3 i 4 stosuje się odpowiednio (§ 6). W okolicznościach niniejszej sprawy z adnotacji Poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, mającym walor dokumentu urzędowego – który stanowi dowód tego, co zostało w nim zaświadczone i korzysta z domniemania prawdziwości – wynika, że pierwsza awizacja korespondencji z sądu zawierającej odpis wyroku WSA w Warszawie z 1 czerwca 2022 r., nastąpiła w dniu 29 lipca 2022 r. Od tego zatem dnia rozpoczął swój bieg 14 – dniowy termin do odebrania korespondencji. Upłynął on w dniu 12 sierpnia 2022 r. Wobec tego 30 – dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 11 września 2002r. Jako, że była to niedziela, to ostatnim dniem na złożenie skargi kasacyjnej był dzień 12 września 2022 r. (poniedziałek). Skargę kasacyjną złożono zaś w dniu 14 września 2022 r., a więc po terminie. To prawda, że z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika także, iż przesyłkę sądową odebrano w dniu 16 sierpnia 2022 r. Stanowi to jednak dowód tego, że korespondencję z Sądu odebrano po upływie 14 – dniowego terminu, na jaki pismo to zostało złożone w urzędzie pocztowym celem odebrania przez adresata. Było to możliwe tylko i wyłącznie dlatego, że korespondencja sądowa została przez Pocztę przetrzymana, do czego nie była uprawniona. Należy w tym miejscu wskazać, że domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Faktyczne odebranie pisma w urzędzie pocztowym już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. Skoro zatem, ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, był w niniejszej sprawie dzień 12 września 2022 r. (poniedziałek), a skarga kasacyjna została wniesiona 14 września 2022 r., to Sąd I instancji słusznie uznał, że została ona wniesiona po upływie przepisanego terminu i był obowiązany ją odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym, co skutkuje niedopuszczalnością jego skracania, czy przedłużania Jedynym możliwym odstępstwem od rygoryzmu jego dochowania jest instytucja przywrócenia terminu do dokonania danej czynności. Wobec tego, zaistniałe w niniejszej sprawie okoliczności mogą być podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu, zaś na tym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny bada tylko i wyłącznie legalność odrzucenia skargi kasacyjnej i nie jest władny do oceny sprawy w kontekście spełnienia przesłanek przywrócenia terminu. Jak natomiast wynika z akt niniejszej sprawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został przez skarżącego złożony, zatem zostanie rozpoznany przez Sąd I instancji w stosownym trybie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.