I OZ 708/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 815/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia i przechowywania pojazdu postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 3 lipca 2014 r., VII SA/Wa 815/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez P. A. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia i przechowywania pojazdu. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że P.A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. znak: [...] Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie utrzymało w mocy decyzję Starosty Otwockiego z dnia 11 września 2012 r. znak: [...], nakładającą na P. A. obowiązek zapłaty kwoty 7.678,80 zł tytułem obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia i przechowywania pojazdu marki [...], w terminie 30 dni od daty, w którym decyzja stanie się ostateczna. W skardze skarżący zawarł wniosek o "wstrzymanie wykonania obowiązku nałożonego pierwszą z tych decyzji", co w ocenie Sądu należało uznać za wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podkreślił, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Następnie Sąd uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił istnienia żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący, oprócz wniesienia o wstrzymanie wykonania decyzji, zaniechał jakiegokolwiek uzasadnienia powyższego wniosku w tym względzie. Brak uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia, Sądowi I instancji, ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. A., zaskarżając je w całości wniósł o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu podkreślił, iż mimo, że nie zawarł w skardze uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to jego wola wynikała z samego faktu złożenia przedmiotowej skargi i jej uzasadnienia. Dodał również, iż zapłata roszczeniowej kwoty przekracza jego możliwości finansowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może odnieść zamierzonego skutku. Z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 P.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., art. 61, teza 11). Tym samym, obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, musi zatem jednoznacznie wynikać, istnienie związku przyczynowego pomiędzy jej wykonaniem, a pojawieniem się jednej z okoliczności wymienionej w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie, skarżący zamieścił w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak nie przytoczył przy tym, żadnych okoliczności na poparcie tego wniosku, a tym samym nie udowodnił istnienia takiego związku. Nie można bowiem uznać, aby wymienione w skardze argumenty dotyczące naruszenia przepisów prawa, przez orzekające w sprawie organy stanowiły jednocześnie okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, są to zarzuty skargi, których rozpoznanie na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, byłoby przedwczesne, a w konsekwencji przeczyłoby celowi instytucji ochrony tymczasowej. Nie jest również wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Należy na marginesie podkreślić, że skarżący na każdym etapie postępowania może złożyć wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powinien być on jednak należycie umotywowany. O zasadności wstrzymania nie będą natomiast przesądzać inne przesłanki niż wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a., w szczególności okoliczności powołane przez skarżącego w celu uzasadnienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.