I OZ 721/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1062/13 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego od rozpoznania skargi M. W. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w Szczecinie z dnia 12 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1062/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek M. W. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Stefana Kłosowskiego od rozpoznania skargi M. W. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w Szczecinie z dnia 12 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż w dniu 22 stycznia 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo, w którym M. W. wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów od rozpoznawania jego spraw z powodu "łamania prawa, w tym fałszowania orzeczeń związanych z prowadzeniem jeszcze niekończonych postępowań dotyczących prowadzonej w ramach wieloletnich represji przez władze RP, błędnej polityki kadrowej, względem mojej osoby". W piśmie z dnia 5 lutego 2014 r. skarżący wskazał, że wniosek doręczony Sądowi w dniu 22 stycznia 2014 r., został złożony w przedmiocie wyłączenia sędziego NSA Stefana Kłosowskiego od udziału w rozpoznaniu sprawy z Jego skargi na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w Szczecinie z dnia 12 sierpnia 2013 r., nr [...]w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W dniu 27 lutego 2014 r. sędzia NSA Stefan Kłosowski złożył pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczył, iż ze skarżącym nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd I instancji uznał, iż w rozpoznawanej sprawie nie istnieją przyczyny obligatoryjnego wyłączenia wskazanych sędziów w trybie art. 18 P.p.s.a. jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a. Sąd podkreślił, iż z oświadczenia z dnia 27 lutego 2014 r. złożonego przez sędziego NSA Stefana Kłosowskiego wynika, że między wymienionym sędzią, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i inne powody uzasadniające wyłączenie w trybie art. 18 czy 19 P.p.s.a. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie, a skarżący w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie sędziego nie podał, ani nie udowodnił żadnych okoliczności, które podważałyby wiarygodność tych wyjaśnień. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Przy czym wątpliwość ta musi być realna, a nie potencjalna. Natomiast przytaczane przez skarżącego okoliczności są jedynie subiektywnymi odczuciami i ocenami działań podejmowanych przez objętego wnioskiem sędziego. Sąd I instancji dodał, iż fakt podejmowania przez sędziego NSA Stefana Kłosowskiego w toku rozpoznania sprawy czynności niesatysfakcjonujących skarżącego, nie stanowi powodu, który obiektywnie spowodowałby utratę zaufania co do obiektywizmu sędziego. Zarzut "łamania prawa przez sędziego" i "fałszywości orzeczeń", skarżący może podnosić w środkach odwoławczych kierowanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, natomiast wskazanie ich we wniosku o wyłącznie sędziego jest bezcelowe. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art.18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.). Wbrew odmiennym wywodom skarżącego trafne jest stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia o braku ustawowych podstaw do wyłączenia sędziego NSA Stefana Kłosowskiego. O braku tych podstaw świadczy m. in. to, że skarżący w zażaleniu nie powołał się na żadną z przesłanek wymienionych w art.18 § 1- 3 P.p.s.a. Z oświadczenia złożonego przez sędziego Stefana Kłosowskiego (k. 114 akt sądowych), o którego wyłączenie wnosi skarżący wynika, że nie łączy go żaden stosunek osobisty ze skarżącym mogący mieć znaczenie dla jego bezstronności. Skarżący zatem nie uprawdopodobnił, aby zachodziła podstawa do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy określona w art. 19 ustawy. Subiektywne przekonanie skarżącego co do istnienia przyczyn wyłączenia sędziego Stefana Kłosowskiego, nie poparte przy tym żadnymi dowodami, nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego stosownie do art. 19 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 P.p.s.a.