I OZ 739/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 551/15 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 551/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 551/15 (dalej postanowienie z dnia 29 grudnia 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. Z. (dalej skarżący) na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 551/15 (dalej zarządzenie z 11 maja 2016 r.) o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzenie z dnia 11 maja 2016 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2016 r., wraz ze stosownym pouczeniem o terminie (siedem dni od dnia doręczenia zarządzenia) i trybie (za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) jego zaskarżenia. Termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu 13 czerwca 2016 r. Skarżący złożył zażalenie w dniu 14 grudnia 2016 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia. Należy nadto zauważyć, że w zażaleniu złożonym w dniu 14 grudnia 2016r. skarżący stwierdził , że nie otrzymał żadnego zawiadomienia o przesyłkach w sprawach: sygn.akt IV SA/Wr 682/15 i sygn.akt IV SA/Wr 722/15 i prosi o przywrócenie terminu w tych sprawach. Odnośnie zaś przedmiotowej sprawy tj sygn.akt IV SA/Wr 551/15 żadnych wniosków nie składał. Stąd też postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016r. Sąd odrzucił zażalenie. Zażalenie na postanowienie z dnia 29 grudnia 2016r. wywiódł Z. Z., domagając się wyeliminowania tego postanowienia z obrotu prawnego wskazując, że jest to dokument sfałszowany. W zażaleniu odwołał się do swojego pisma z dnia 6 czerwca 2016r. adresowanego do Sądu I instancji, w którym informował, że ze względów zdrowotnych nie będzie mógł czytać i pisać i z tego powodu nie będzie mógł odpowiadać na korespondencję Sądu do 2 sierpnia 2016r., a o ustaniu przyczyny zawiadomi Sąd. Podał również, że kiedy ustała przyczyna to złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada bowiem prawu. Stosownie do treści art. 178 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że skarżący nie złożył w ustawowym terminie środka zaskarżenia, bowiem zaskarżone zarządzenie z 11 maja 2016 r. zostało mu doręczone 6 czerwca 2016 r., zatem termin do wniesienie zażalenia upłynął 13 czerwca 2016 r. Zażalenie złożone przez skarżącego 14 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił. Należy również zauważyć, że w zażaleniu z dnia 14 grudnia 2016r. nie było wniosku o przywrócenie terminu w tej sprawie. Podniesione zaś w zażaleniu na postanowienie z dnia 29 grudnia 2016r. zarzuty dotyczące sfałszowanego dokumentu nie mogą odnieść skutku. Żaden z argumentów podniesionych w zażaleniu nie prowadzi do odmiennych wniosków niż zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Przede wszystkim pismo skarżącego z dnia 6 czerwca 2016 r. w którym informował, że z powodów zdrowotnych nie będzie mógł odpowiadać na korespondencję Sądu, a o ustaniu przyczyny zawiadomi Sąd, nie mogło samo przez się spowodować, niemożności kierowania przesyłek sądowych do skarżącego, czy też wstrzymać bieg terminów do złożenia środków zaskarżenia. Należy zauważyć, że dołączone do pisma z dnia 6 czerwca 2016r. dwa wypisy ze szpitala dotyczyły pobytu w dniach 13-14 kwietnia 2016r. i 2-3 czerwca 2016r., a więc przed doręczeniem zarządzenia z dnia 11 maja 2016r., co miało miejsce w dniu 6 czerwca 2016 r. W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 11 maja 2016 r. spowodowane było chorobą i zabiegami operacyjnymi na oczy, jednak składając zażalenie w dniu 14 grudnia 2016 r. nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w tej sprawie. Należy zaznaczyć, że przywrócenie terminu może nastąpić tylko na wniosek strony, sąd nie może w tym przypadku działać z urzędu. Dopiero gdy wniosek jest złożony można badać, czy spełnione zostały przesłanki określone w art.86 p.p.s.a. uzasadniające przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić , że zażalenie wniesione na postanowienie Sądu I instancji z dnia 29 grudnia 2016 r. jest niezasadne. Postanowieniem tym zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 11 maja 2016 r. , jako wniesione z uchybieniem terminu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.