I OZ 772/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 350/10 o odrzuceniu zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 350/10 odrzucające skargę kasacyjną A. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 350/10 odrzucającego skargę A. D. na działanie Ministra Pracy i Polityki Społecznej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 350/10 odrzucił zażalenie A. D. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 8 lipca 2010 r. odrzucające wniesioną przez stronę skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wskazano, że zażalenie na postanowienie wydane w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, zostało sporządzone osobiście przez skarżącego wbrew obowiązkowi, wyrażonemu w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sporządzania tych pism przez adwokata lub radcę prawnego i jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. A. D. powołując się na przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym złożył zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przepis art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy wynika, iż przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej pouczono skarżącego o warunkach skutecznego jego zaskarżenia. W pkt 4 tego pouczenia zawarto zapis, iż "zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego". Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego). Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego, bądź przez jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. (sędzia, prokurator, notariusz, radca prawny Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor, doktor habilitowany nauk prawnych, Rzecznik Praw Obywatelskich) jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia. Z akt sprawy nie wynika, aby A. D. należał do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a., zatem sporządzone przez niego osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, co zasadnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 9 sierpnia 2010 r. Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.