I OZ 779/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 192/09 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Starosty Gorzowskiego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 192/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił wstrzymania wykonania decyzji Starosty Gorzowskiego z dnia [...] kwietnia 2007 r. o skierowanie na badania lekarskie celem ustalenia zdolności skarżącego do kierowania pojazdem. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gorzowie Wielkopolskim stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji, na które S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Jako przyczynę wstrzymania wykonania tej decyzji skarżący podał, iż jest ona dla niego uciążliwa i na skutek jej wykonania byłby niesłusznie pozbawiony możliwości kierowania pojazdem oraz odebranie prawa jazdy stanowiłoby dla niego nieodwracalną szkodę, ponieważ satysfakcja z pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy nie zwróci mu tygodni bądź miesięcy, w czasie których skutkiem irracjonalnej decyzji miałby być pozbawiony możliwości kierowania pojazdem. WSA powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stwierdził, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, aby zostały spełnione przesłanki określone we wskazanym przepisie, w szczególności nie podano na czym polega wyrządzenie szkody lub trudne do odwrócenia skutki przez wykonanie zaskarżonej decyzji, a następstwa ewentualnego jej wykonania sprowadzają się jedynie do negatywnych przeżyć psychicznych związanych z utratą uprawnień do kierowania pojazdami do czasu przeprowadzenia badań lekarskich. Sąd wskazał także, iż cofniecie uprawnienia do kierowania pojazdem mechanicznym nie ma charakteru trwałego, nieodwracalnego, gdyż jego przywrócenie następuje po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, w tym przypadku po uzyskaniu pozytywnego wyniku badania lekarskiego (art. 140 ust. 2 oraz art. 122 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym). Na powyższe postanowienie złożono zażalenie wnosząc o uchylenie decyzji Starostwa Powiatowego w Gorzowie Wielkopolskim o skierowaniu na badania lekarskie do [...] Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] kwietnia 2007 r. i o wyciągnięcie konsekwencji prawnych wobec osób winnych nadużywania prawa i nękania osoby skarżącego, a także ponownie wniesiono skargę na postanowienie SKO w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] stycznia 2009 r. i w związku z tym na podstawie art. 135 o wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż argumenty o odmowie wstrzymania wykonania decyzji są nieprzekonujące i niezasadne, a odebranie prawa jazdy jest sankcją za skierowanie na badanie lekarskie, na koszt skarżącego, który uważa, iż organ ukarał go złośliwie wydając taką decyzję za to, że zakwestionował błędną decyzję Starosty Gorzowskiego. Również postanowienie WSA nie orzeka w kwestii odszkodowania za okres pozbawienia prawa jazdy i możliwości kierowania pojazdu, a jest to dla skarżącego kluczowa okoliczność, która wskazuje jak władcza decyzja organu łatwo może skomplikować życie i z powodu jej błędności nie wywołuje żadnych konsekwencji dla organu, który ją wydał. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionej podstawy. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty i na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia Sąd nie bada zasadności samej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że ocenia orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pod kątem zaistnienia bądź nie okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. Natomiast strona sama jest zobowiązana do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie w/w przepisu nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie – w tym przypadku decyzji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie, skarżący nie uprawdopodobnił dostatecznie w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji o skierowaniu na badanie lekarskie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalne skutki. Argument w postaci powołania się na kluczowy charakter okoliczności pozbawienia uprawnienia do kierowania pojazdem do czasu przeprowadzenia badań lekarskich oraz komplikacja życia osobistego nie stanowi w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pozostałe podniesione okoliczności w zażaleniu pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.