I OZ 793/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. J. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2018 r. sygn. akt I OZ 793/18 oddalającego zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 410/17 o oddaleniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić wniosek o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2018 r. sygn. akt I OZ 793/18. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 września 2018 r. sygn. akt I OZ 793/18 na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 410/17 oddalające wniosek o wymierzenie organowi grzywny w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Wnioskiem z dnia 9 października 2018 r. K. J. zwrócił się o rozstrzygnięcie wątpliwości co do tego postanowienia "w zakresie, w jakim z treści uzasadnienia postanowienia, wynika oddalenie zażalenia z przyczyn przedłożenia sądowi akt sprawy, a równocześnie przywołania w uzasadnieniu podstawy faktycznej, potwierdzającej stanowisko strony, iż organ nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, tym samym w sprawie brak było akt postępowania, zatem nie można było organowi wymierzyć grzywny za nieprzekazanie dla kontroli sądowej akt sprawy od daty wszczęcia, poprzez jego tok, aż do wydania zaskarżonego aktu administracyjnego.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W myśl art. 166 tej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podkreślenia wymaga, że uwzględnienie wniosku o wykładnię orzeczenia może nastąpić tylko wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do stanowiska sądu zawartego w rozstrzygnięciu lub uzasadnieniu, ewentualnie gdy treść tego orzeczenia jest niejasna. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może także zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu, czy wyjaśniania znaczenia użytych w uzasadnieniu orzeczenia słów. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi zatem wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego objęte wnioskiem postanowienie z dnia 18 września 2018 r. sygn. akt I OZ 793/18 nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych, które wymagałyby dokonania wykładni w ramach art. 158 p.p.s.a. Sentencja orzeczenia została sformułowana w sposób jednoznaczny, a uzasadnienie czytelnie obrazuje przyczyny oddalenia zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2018 r. o oddaleniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sąd w sposób wyraźny wskazał, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Organ przekazał bowiem skargę wraz z odpowiedzią na nią i kompletnymi aktami sprawy z zachowaniem ustawowego terminu. Sąd nie uwzględnił argumentów żalącego dotyczących nieprzekazania przez organ do Sądu wszystkich akt sprawy, w szczególności akt postępowania wyjaśniającego, wskazując, że żalący nie wykazał, że takie postępowanie zostało w sprawie przeprowadzone, a w związku z tym, że organ wygenerował w tym zakresie jakiekolwiek akta. Odnosząc się do argumentów zawartych w rozpoznawanym wniosku o wykładnię wskazać należy, że skupiają się w istocie na kwestionowaniu sposobu prowadzenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. postępowania w sprawie wydania żądanego przez K. J. zaświadczenia. W ocenie autora wniosku o wykładnię organ niesłusznie nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w sprawie, w związku z czym zasadne było wymierzenie mu grzywny za brak akt administracyjnych w tym zakresie. Powyższe rozumowanie jest błędne i nie może odnieść zamierzonego skutku. Przede wszystkim podkreślić należy, że stanowi polemikę ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w kwestionowanym postanowieniu co do niezasadności wymierzenia grzywny w rozpoznawanej sprawie. Wykładnia orzeczenia nie może zaś prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy. Ponadto zaznaczyć trzeba, że merytoryczna ocena działań organu w sprawie żądania wydania zaświadczenia nie jest przedmiotem niniejszego postępowania zainicjowanego wnioskiem strony skarżącej o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Jest to zadanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który będzie rozpoznawał wniesioną przez K. J. skargę. W konsekwencji powyższego wniosek o wykładnię podlegał oddaleniu na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 i w zw. z art. 193 p.p.s.a.