I OZ 828/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. I. N. B. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 48/10 o wymierzeniu grzywny P. I. i N. B. w W. za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia [...] maja 2010 r., odpowiedzi na skargę i akt sprawy w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność P. I. N. B. w W. w przedmiocie wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. W dniu [...] czerwca 2010 r. W. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny P. I. N. B. w W. z uwagi na nieprzesłanie Sądowi skargi z dnia [...] maja 2010 r. na bezczynność wskazanego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej, a także akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu [...] września 2010 r. wymierzył P. I. N. B. w W. grzywnę w kwocie [...] zł z tytułu nieprzekazania temuż Sądowi skargi W. S. oraz akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Ponadto zasądził od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że P. I. N. B. w W. nie dopełnił wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. obowiązku i nie przekazał w zakreślonym przez ustawodawcę terminie powołanej wyżej skargi. Przy czym termin ten zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowiącym przepis szczególny w stosunku do art. 54 § 2 p.p.s.a., wynosił 15 dni. Pomimo upływu ponad trzech miesięcy od dnia złożenia skargi organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku. Ponadto nie udzielił odpowiedzi na złożony wniosek i nie wyjaśnił przyczyn opóźnienia w jej przekazaniu. Przytoczone zatem okoliczności w pełni uzasadniały wymierzenia temu organowi grzywny w kwocie [...] zł tj. w wysokości jednokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r., M.P. Nr 7, poz. 67). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. I. N. B. w W. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że odpowiedzi na pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej udzielono w dniu [...] lipca 2010 r. Odpowiedzi na skargę udzielono pismem z dnia [...] września 2010 r. jednocześnie przekazując akta w/w sprawy. Skarżący także wskazał, że sprawy prowadzone z wniosku W. S. stanowią obszerne akta. Duża liczba wniosków i skarg przez tę osobę składanych powoduje, że organ łatwo mógł przeoczyć takie pismo lub skargę nieudzielając na nie odpowiedzi, bądź nieprzekazując skargi w zakreślonym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jednakże przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) skraca powyższy trzydziestodniowy termin do dni 15 od dnia otrzymania skargi, w przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei według art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie nieprzekaznia przez organ skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w przepisanym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna jest wymierzana przez sąd w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Marginalnie należy wspomnieć, że ustawodawca w cytowanym art. 55 § 2 p.p.s.a. wspomina o niezachowaniu warunków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jednakże biorąc pod uwagę, że zgodnie art. 21 o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22 powołanej ustawy, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należy przyjąć, iż nieprzekazanie skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę przez organ w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, może również skutkować zaistnieniem określonej sankcji w postaci wymierzenia temu organowi grzywny. Odrębności wskazane w art. 21 dotyczą wyłącznie terminu przekazania akt i odpowiedzi na skargę oraz terminu jej rozpatrzenia. Okoliczności sprawy, jak i argumentacja wyrażona przez skarżącego w zażaleniu nakazuje uznać prawidłowym stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażone w zaskarżonym przez P. I. N. B. w W. postanowieniu. Organ sam potwierdził, że uchybił terminowi do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Okoliczność ta zatem nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Odnosząc się do samej grzywny wymierzonej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. należy zaznaczyć, że ma ona charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Bez znaczenia zatem pozostaje, że organ przesłał nie tylko odpowiedź na skierowany przez niego wniosek z dnia [...] kwietnia 2010 r., ale również samą skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią. Zawarte w tym przepisie stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, (w niniejszym przypadku w związku z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej) sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ piętnastodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sąd pierwszej instancji, czego żalący się nie kwestionuje, organ przekazał sądowi skargę W. S. z uchybieniem piętnastodniowego terminu wskazanego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Złożony został również stosowny wniosek o ukaranie organu grzywną. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie wymierzył grzywnę P. I. N. B. w W. Wskazane przez organ przyczyny uchybienia terminu w postaci dużej liczby pism i skarg wnoszonych przez skarżącego nie usprawiedliwiają opóźnienia w wywiązaniu się organu z obowiązku nałożonego ustawą, gdyż organ ten zobowiązany jest tak zorganizować pracę, aby tego rodzaju sytuacjom zapobiegać. Jednakże - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - może mieć to wpływ na wymiar grzywny. Należy przy tym zauważyć, że organ znacznie spóźnił się z przesłaniem skargi, co uzasadniało wymierzenie grzywny w tak znacznej wysokości. Należy dodatkowo wskazać, że tego rodzaju uchybienie nie ma charakteru incydentalnego. Z przytoczonych względów wysokość grzywny ustalona przez Sąd pierwszej instancji jest adekwatna do stopnia naruszenia ciążącego na organie obowiązku przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie piętnastu dni od jej otrzymania. W tym miejscu wyjaśnić również trzeba, że - wbrew twierdzeniom skarżącego W. S. - na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny brak jest wymogu jego sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Zatem wniesione zażalenie należało rozpoznać merytorycznie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.