I OZ 847/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.L. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2010 r. sygnatura akt VII SA/Wa 1596/10 o wezwaniu strony do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Z.L. w przedmiocie stwierdzenia nielegalności lub bezskuteczności ogłoszenia ustawy postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010 r., Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Z.L. do uiszczenia wpisu od jego skargi w przedmiocie stwierdzenia nielegalności lub bezskuteczności ogłoszenia ustawy. Zażalenie na to zarządzenie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z.L., nie stawiając jednak w obszernym uzasadnieniu zaskarżonemu orzeczeniu zarzutu naruszenia konkretnych norm prawa. Rozpoznając zażalenie na zaskarżone zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż zasługuje ono na uwzględnienie, jednak z przyczyn innych niż wskazane w zażaleniu. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010 r. Z.L. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, której przedmiotem strona uczyniła abstrakcyjny i niedookreślony zarzut nielegalności lub bezskuteczności ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy o sejmowej komisji śledczej. Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., nakazuje wezwanie wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, od czego uzależnione jest podjęcie dalszych czynności przez Sąd. Jednakże ustawodawca wprowadził wyjątek od tej zasady w art. 222 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie zbadał, czy wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga nie podlega odrzuceniu jako oczywiście bezzasadna, na co mógłby wskazywać przedmiot zaskarżenia, który nie znajduje się w kognicji sądów administracyjnych. Do badania takiego Sąd zobowiązuje powołany wyżej art. 222 ustawy P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zarządzenie wzywające stronę do uiszczenia opłaty sądowej jest przedwczesne i jako takie narusza wskazany wyżej art. 222 powołanej ustawy, i z tego powodu orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.