I OZ 851/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 1072/18 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 10 maja 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od postanowienia zawiadamiającego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy z wniosku o przyznanie pomocy finansowej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 1072/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie S. N. na postanowienie z dnia 10 maja 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 10 maja 2019 r. została odrzucona skarga kasacyjna S. N. od wyroku z dnia 21 lutego 2019 r. o oddaleniu skargi. Pismem z dnia 5 czerwca 2019 r. skarżący wniósł osobiście zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucając zażalenie wskazał, że mógł je sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny. O powyższym skarżący został pouczony w piśmie z dnia 14 maja 2019 r. Niesporządzenie zażalenia przez podmiot uprawniony jest brakiem, który nie może być uzupełniony w trybie art. 49 P.p.s.a., zatem zaistniała podstawa do odrzucenia zażalenia bez wzywania strony do usunięcia także innych braków formalnych pisma (art. 194 § 3 P.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. N., wskazując że w jego ocenie nie doszło do naruszenia art. 194 § 4 P.p.s.a. Ponadto wnoszący zażalenie podkreślił, że złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Joanny Sekundy-Lenczewskiej i wniosek ten nie został prawomocnie rozpatrzony przed wydaniem postanowienia z dnia 25 czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", w sposób jednoznaczny wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, że odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. S. N., pomimo pouczenia sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 maja 2019 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał zażalenie za niedopuszczalne. Odnosząc się do argumentów strony związanych z nierozpoznanym prawomocnie wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA Joanny Sekundy-Lenczewskiej od udziału w sprawie podkreślić należy, że wniosek skarżącego w tym przedmiocie wpłynął do akt sprawy w dniu 26 lipca 2019 r., a zatem po wydaniu zaskarżonego postanowienia. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 20 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.