I OZ 862/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt III SAB/Kr 63/14, odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. I. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r. o sygn. akt III SAB/Kr 63/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie J. I. na postanowienie tego Sądu z dnia 12 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł wymienione zażalenie z uchybieniem ustawowego terminu. Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało bowiem doręczone J. I. dnia 10 lutego 2015 r., a więc ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia był 17 lutego 2015 r. Tymczasem skarżący wysłał zażalenie w dniu 16 lutego 2015 r., ale zamiast prawidłowo skierować je do WSA w Krakowie, nadał je do bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji za datę wniesienia zażalenia należy przyjąć nie dzień nadania zażalenia na poczcie (16 lutego 2015 r.), lecz przekazania zażalenia przez NSA do właściwego sądu, czyli WSA w Krakowie (23 lutego 2015 r.). Ponadto Sąd I instancji zauważył, że zażalenie zostało sporządzone osobiście przez J. I., nie zaś przez adwokata lub radcę prawnego, pomimo otrzymania przez skarżącego prawidłowego pouczenia w tym zakresie przy doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażaleniem złożonym dnia 22 kwietnia 2015 r. J. I. zaskarżył wymienione na wstępie postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 marca 2015 r., wskazując, że Sąd nie zbadał jego wcześniejszych pism, ujawniających przestępczą działalność urzędników i geodetów. Jednocześnie skarżący podtrzymał żądanie wydania zaświadczenia potwierdzającego "fakty fałszerstwa geodezyjnego w aktach o numerze [...] z dnia 14 maja 2013 r.". Podniósł, że w jego ocenie w wyniku niezgodnego z prawem działania organu władzy publicznej została mu wyrządzona szkoda materialna na kwotę 100 tysięcy złotych oraz odniósł on ciężki uszczerbek na zdrowiu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako ppsa), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia. Natomiast na podstawie art. 177 § 1 w związku z art. 197 § 2 ppsa zażalenie należy wnieść do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że Sąd I instancji zasadnie uznał, iż zażalenie J. I. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, gdyż w przypadku skierowania pisma procesowego do niewłaściwego sądu za datę wniesienia go do sądu właściwego uważa się dzień nadania pisma do tego sądu. Z akt sprawy wynika bowiem, że NSA przekazał zażalenie skarżącego według właściwości w dniu 24 lutego 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie – karta nr 140), natomiast ostatnim dniem terminu do wniesienia zażalenia był 17 lutego 2015 r. Ponadto WSA w Krakowie zasadnie zauważył, że wbrew treści art. 194 § 4 ppsa skarżący nie dochował wymogu sporządzenia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego i osobiście sporządził ten środek odwoławczy. W świetle powyższego, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu zażalenia, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.