I OZ 887/07
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2007-11-29
Skład orzekający: Izabella Kulig-Maciszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest zobowiązany do dokonania wykładni swojego wyroku, jeśli strona skarżąca kwestionuje sposób, w jaki organy administracji publicznej interpretują i wykonują to orzeczenie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany do dokonania wykładni swojego wyroku tylko wtedy, gdy jego treść jest niejasna i budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu jego wykonania. Okoliczność, że organ administracji publicznej inaczej interpretuje lub wykonuje wyrok, nie stanowi podstawy do jego wykładni, a ewentualne niezadowolenie z czynności organu powinno być przedmiotem odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego.Stan faktyczny
Strona B. L. złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który odmówił wykładni wyroku tegoż sądu. WSA uznał, że jego wyrok jest jasny i nie budzi wątpliwości. Strona skarżąca podniosła, że organy administracji publicznej błędnie interpretują wyrok, przekształcając postępowanie kasacyjne w merytoryczne, co budzi wątpliwości co do intencji sądu.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1812/04 odmawiające wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1812/04 w sprawie ze skargi B. L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczeń o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1812/04 odmówił wykładni wyroku tegoż Sądu z dnia 9 listopada 2006 r., którym uchylono zaskarżoną przez B. L. decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w m. [...] W. z dnia [...] grudnia 1951 r. [...], stwierdzono, że w tej części decyzja nie podlega wykonaniu, a w pozostałej części skargę oddalono.
Uzasadniając odmowę dokonania wykładni Sąd wskazał, że wymieniony wyrok jest kompletny, zawiera rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie, których treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W żadnym zaś wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy.
Treść wskazanego przez stronę wyroku oraz sposób jego wykonywania nie może budzić wątpliwości. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji w części w nim określonej nakłada na właściwe organy obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy w oparciu o zebrany materiał dowodowy zgodnie z obowiązującym stanem prawnym.
B. L. złożyła zażalenie na to postanowienie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca podniosła, że z uwagi na okoliczność, iż organy administracji publicznej w oparciu o wydany wyrok przekształciły postępowanie kasacyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji w postępowanie merytoryczne, wątpliwości budzi interpretacja uzasadnienia przedstawionego orzeczenia. Istotnym jest - w ocenie strony - wskazanie czy intencją Sądu było to, aby właściwe organy administracji publicznej prowadziły postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też, z uwagi na pozostawienie w obrocie prawnym decyzji organu I instancji, przekształcenie "postępowania kasacyjnego w postępowanie merytoryczne".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zatem konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.
W niniejszej zaś sprawie - jak trafnie stwierdził Sąd I instancji - zarówno rozstrzygnięcie, jak i jego uzasadnienie nie budzą wątpliwości, które mogłyby podlegać wykładni w trybie powołanego przepisu. Bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił we wskazanym zakresie decyzję Organu II instancji, wskazując, że w tej części nie podlega ona wykonaniu, w pozostałym zakresie oddalił skargę, a w uzasadnieniu przedstawił motywy rozstrzygnięcia.
Okoliczność zaś, że - w ocenie wnioskującej o dokonanie wykładni wyroku - Organ administracyjny zachował się inaczej, niż wynikałoby to z uzasadnienia orzeczenia, nie oznacza, że zachodzi konieczność wykładni. Tym bardziej, na obecnym etapie postępowania, nie jest dopuszczalne dokonanie oceny trafności czynności podejmowanych przez Organ po wydaniu wyroku, do czego sprowadzałoby się w istocie uwzględnienie wniosku.
Na marginesie zaś, należy zaznaczyć, że strona niezadowolona z rozstrzygnięcia Organu, czy też podejmowanych w toku postępowania administracyjnego czynności, może po wyczerpaniu przysługującego jej trybu zaskarżenia, złożyć skargę do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak wyżej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło