I OZ 895/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z zażalenia Z.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 maja 2015 r. o sygn. akt IV SAB/Wr 31/13 w sprawie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z.R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie rozpoznania odwołania i publikacji decyzji w sprawie przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 31/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z.R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie rozpoznania odwołania i publikacji decyzji w sprawie przyznania zasiłku celowego. W dniu 13 grudnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w celu wniesienia skargi do NSA o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Zaskarżonym postanowieniem WSA we Wrocławiu oddalił wskazany wniosek jako oczywiście bezzasadny. Został on bowiem złożony w sytuacji, gdy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia była niedopuszczalna. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z.R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Z taką oczywistą bezzasadnością skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia ma się do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż została ona sporządzona przez osobę nielegitymowaną do tego, tj. osobiście przez skarżącego. Zarazem skarżący nie podał w uzasadnieniu zażalenia okoliczności, które podważałyby zapatrywanie Sądu pierwszej instancji i wskazywałyby zasadność rzeczonej skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.