I OZ 903/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 667/12 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi M.M. na uchwałę Rady Miejskiej Wałbrzycha z dnia 23 lipca 2012 r. Nr XXXVI/290/2012 w przedmiocie zmiany uchwały Nr XXXII/270/2012 Rady Miejskiej Wałbrzycha z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie ustalenia sieci publicznych szkół podstawowych, dla których organem prowadzącym jest Gmina Wałbrzych oraz określenia granic ich obwodów postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 667/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną M.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 667/12 w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Miejskiej Wałbrzycha z dnia 23 lipca 2012 r. Nr XXXVI/290/2012 w przedmiocie zmiany uchwały Nr XXXII/270/2012 Rady Miejskiej Wałbrzycha z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie ustalenia sieci publicznych szkół podstawowych, dla których organem prowadzącym jest Gmina Wałbrzych oraz określenia granic ich obwodów. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wydanym w niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 31 maja 2013 r. oddalił skargę M.M. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 lipca 2013 r. W dniu 7 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 31 maja 2013 r. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji podniósł, iż z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z dnia 31 maja 2013 r. wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 lipca 2013 r. (k. 97). Natomiast skarga kasacyjna została nadana za pośrednictwem poczty w dniu 7 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie do jej wniesienia, który upłynął w dniu 5 sierpnia 2013 r. (poniedziałek). Tym samym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako spóźniona. W zażaleniu na powyższe postanowienie M.M. zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 67 oraz 178 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne uznanie, że wyrok tego Sądu wraz z uzasadnieniem skutecznie jej doręczono w dniu 5 lipca 2013 r., a skarga kasacyjna została złożona po upływie terminu. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż przesyłka z Sądu została odebrana przez pomyłkę przez nieznaną pełnomocnikowi skarżącej osobę, która nie potwierdziła obioru pieczątką kancelarii. Pełnomocnik znalazł przesyłkę w skrzynce pocztowej dopiero w dniu 10 lipca 2013 r. i był przekonany, że w tym dniu została ona doręczona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, nie przewiduje również możliwości przedłużenia tego terminu z uwagi na istniejące, choćby niezawinione, przeszkody w dokonaniu tej czynności. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, to od tego momentu biegnie dla niej termin do złożenia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 5 lipca 2013 r. (k. 97), ustanowiony zaś w sprawie pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną w dniu 7 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego, k. 110), a zatem po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla tej czynności. Wobec powyższego zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną jako spóźnioną. Nadmienić wypada, że pełnomocnik skarżącej nie złożył dotychczas wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, którego pozytywne rozpatrzenie umożliwiłoby nadanie sprawie dalszego biegu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.