I OZ 917/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 244/18 o wezwaniu T. B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2018 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, powołując się na § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, wskazując w uzasadnieniu, że nie zgadza się w zapadłymi w sprawie orzeczeniami referendarza oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odnośnie odmowy zwolnienia go od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata i w tym celu przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przedmiotem skargi T. B. nie jest żadna ze spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawierającym katalog spraw zwolnionych od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został rozpoznany negatywnie przez referendarza sądowego, zaś jego orzeczenie zostało prawomocnie utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Tym samym Przewodniczący Wydziału zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu, a wydane w tym zakresie zarządzenie jest prawidłowe. Powyższe oznacza, że T. B., aby skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego na zaskarżone przez niego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, powinien uiścić wpis od skargi w wysokości 100 zł. W przeciwnym razie skarga ta zostanie odrzucona, o czym skarżący został w zaskarżonym zarządzeniu pouczony. W postępowaniu wywołanym przedmiotowym zażaleniem Naczelny Sąd Administracyjny nie może badać kwestii związanych z odmową przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.