I OZ 919/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 1017/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi T. K. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia ze służby postanawia oddalić zażalenie. T. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia skarżącego ze służby. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, z uwagi na wyjątkowo ciężkie skutki dla niego i jego rodziny, w postaci pozbawienia go środków do życia i utrzymania jego i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że niewątpliwie każde orzeczenie o wydaleniu ze służby wywołuje negatywne konsekwencje finansowe dla skarżącego. Jednakże aby możliwe było wydanie postanowienia o zastosowaniu ochrony tymczasowej, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Sąd wskazał, że wnioskodawca oświadczył jedynie, że wykonanie orzeczenia spowoduje dla niego ciężkie skutki, bowiem pozbawia go środków do życia i utrzymania. Sąd przyjął, że sam fakt, iż wydalenie ze służby jest równoznaczne z utratą wynagrodzenia, nie oznacza, że skarżący nie posiada innych źródeł dochodu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 1017/12, na podstawie 61 §3 i 61 §5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. K. W głównych motywach uzasadnienia zażalenia wywodził, że po wydaniu zaskarżonej decyzji wydany został kolejny rozkaz – zwalniający go ze służby w Policji z dniem [...] września 2012 r. Wskazywano, że jest okolicznością oczywistą, iż każde zwolnienie z pracy czy służby skutkuje szkodą w postaci utraty prawa do poboru wynagrodzenia i naruszenia honoru pełnionej służby. Na tych podstawach skarżący wnosił o uwzględnienie zażalenia, zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. W odpowiedzi Komendant Wojewódzki Policji w Szczecinie wnosił o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Co do zasady, prawdopodobieństwo zaistnienia szkody lub powstania trudnego do odwrócenia skutku powinno wynikać z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przyjęcie powyższego jest zasadne przede wszystkim w sytuacji, gdy skonkretyzowanie potencjalnych - szkody lub trudnego do odwrócenia skutku przez sam Sąd, jest utrudnione chociażby ze względu na rodzaj zaskarżonego aktu lub ilość uczestników postępowania w sprawie (chodzi o ich ewentualne szkody lub trudne do odwrócenia skutki, które mogą zaistnieć w związku z wykonaniem aktu lub czynności). Sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie może pomijać oczywistych, wynikających z akt sprawy okoliczności, które jednoznacznie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych aktu lub czynności. W sprawie tego rodzaju okoliczności nie występują. Skarżący wskazuje, że trudny do odwrócenia skutek i znaczna szkoda wiążą się z pozbawieniem go - w wyniku zwolnienia ze służby - wynagrodzenia za pracę. Jest to okoliczność, która niewątpliwie utrudnia codzienne funkcjonowanie. Nie oznacza to jednak, że musi ona automatycznie powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a Sąd automatycznie musi wstrzymywać wykonanie takiej decyzji. Pojęcie potencjalnie znacznej szkody należy w tym przypadku odnieść do sytuacji jednostki, która o istnieniu tego niebezpieczeństwa wywodzi. Skoro jednak skarżący w złożonym wniosku nie określił swojej sytuacji finansowej, rodzinnej, i nie wynika ona również z akt sprawy, to Sąd nie może stwierdzić, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Sama decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby jest również – jak wynika z akt sprawy - konsekwencją działań skarżącego. Mając na uwadze akta sprawy oraz zasadę proporcjonalności, Sąd nie powinien pomijać w swoich rozważaniach skutków ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji lub aktu. Samo zwolnienie ze służby nie jest także trudnym do odwrócenia skutkiem. Zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2011 Nr 287 poz. 1687 ze zm.) "ust. 1. Uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne (...)". Mając na uwadze powyższe, skoro zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.