I OZ 950/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 885/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 885/19 odrzucił skargę W. B. (dalej: "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Jednocześnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 kwietnia 2019 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, przez nadesłanie 3 odpisów skargi. W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższych wezwań wynika, że zostały one skutecznie doręczone skarżącemu 18 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że z dokumentów księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych wynika, że skarżący do 28 maja 2019 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie skarżący 25 maja 2019 r. wniósł o zawieszenie postępowania sądowego, natomiast nie uzupełnił braków formalnych skargi przez nadesłanie brakujących odpisów skargi. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 18 maja 2019 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 27 maja 2019 r. Skarżący, mimo wezwania, nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. W zakreślonym terminie nie uzupełnił również braku formalnego skargi w postaci złożenia 3 odpisów skargi. Powyższe okoliczności uniemożliwiają nadania skardze prawidłowego biegu. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. jednocześnie wniósł o zwrot kosztów sądowych poniesionych w sprawie w zakresie objętym zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wedle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę. Analiza akt nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, jak również przesłankę z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na nieprzesłanie odpisów skargi. Z akt przedmiotowej sprawy bezspornie bowiem wynika, że skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego i nadesłania odpisów skargi. Wezwania powyższe zostały prawidłowo doręczone skarżącemu 18 maja 2019 r., zatem termin do ich wykonania upłynął 27 maja 2019 r. W wyżej wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego, jak i nie nadesłał odpisów skargi, a zatem nie uzupełnił braków formalnych skargi, co stanowiło podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3. Wyjaśnić jednocześnie należy, że wniosek o zawieszenie postępowania sądowego rozpoznawany jest jedynie w przypadku skutecznego wniesienia skargi, tj. m.in. w przypadku, gdy nie zawiera braków formalnych. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarga nie została prawidłowo opłacona, jak również nie załączono do niej wymaganej ilości odpisów, Sąd nie był uprawniony do rozpoznania ww. wniosku. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.