I OZ 977/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Ł. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 14 września 2016 r. w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2016 r. Przewodniczący, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., zwanej dalej: "ppsa") w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm., zwanego dalej: "rozporządzeniem"), wezwał A. Ł. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 14 września 2016 r. o pozostawieniu pism skarżącej z dnia 19 lipca 2016 r. bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia ich braków formalnych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. A. Ł. wniosła na powyższe zarządzenie zażalenie, wskazując, że wysokość i kolejne dokonywanie wpisu od tej samej czynności procesowej jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Prawidłowo zatem Przewodniczący, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.) wezwał skarżącą A. Ł. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego na opisane powyżej zarządzenie Przewodniczącego z dnia 14 września 2016 r., w wysokości 100 zł – na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. Ponadto zauważyć należy, że skarżąca nie jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 ppsa, ani też nie przyznano jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego, zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.