I SA/Ka 1140/01

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Katarzyny M. i Henryka M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w R. z dnia 19 kwietnia 2001 r. (...) w przedmiocie umorzenia składki na ubezpieczenie społeczne postanawia: 1/ otworzyć na nowo zamkniętą rozprawę, 2/ przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu. Zgodnie z przepisem par. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 24 listopada 1998 r. w sprawie utworzenia ośrodków zamiejscowych Naczelnego Sądu Administracyjnego, określenia ich siedzib oraz właściwości miejscowej i rzeczowej /Dz.U. nr 145 poz. 940/ ośrodki zamiejscowe są właściwe w sprawach o których mowa w art. 16 i art. 17 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, z zakresu działania: 1/ organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie województw objętych właściwością ośrodków zamiejscowych określoną w par. 1, 2/ Prezesa Głównego Urzędu Ceł w postępowaniu odwoławczym w sprawach załatwianych w pierwszej instancji przez organy celne mające siedzibę na terenie województw objętych właściwością ośrodków zamiejscowych określoną w par. 1, 3/ Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w sprawach osób zamieszkujących na terenie województw objętych właściwością ośrodków zamiejscowych określona w par. 1. We wszystkich pozostałych sprawach właściwym jest Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. W rozpoznawanej sprawie decyzję wydał Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., zaś przedmiotem jego rozpoznania był wniosek skarżących o uchylenie lub zmianę ostatecznej decyzji Oddziału ZUS w R. z dnia 19 grudnia 1997 roku odmawiającej umorzenia składki na ubezpieczenie społeczne pracowników za lipiec i sierpień 1997 roku. Ta ostatnia decyzja została wydana na podstawie art. 23 ustawy z dnia 17 lipca 1997 r. o stosowaniu szczególnych rozwiązań w związku z likwidacją skutków powodzi, jaka miała miejsce w lipcu 1997 r. /Dz.U. nr 80 poz. 491/. Z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz.U. nr 137 poz. 887 ze zm./ wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu jest miasto stołeczne Warszawa. W zakresie prowadzonej działalności o której mowa w art. 68-71 Zakładowi przysługują środki prawne właściwe organom administracji państwowej. W tym też zakresie Zakład wydaje decyzje administracyjne /art. 83/ od których przysługuje odwołanie do właściwego sądu /powszechnego/. W skład Zakładu wchodzą centrala i terenowe jednostki organizacyjne. Z treści rzeczonej ustawy a także statutu ZUS nie wynika, by między Centralą Zakładu a jego terenowymi jednostkami organizacyjnymi zachodził stosunek o jakim stanowi art. 17 Kpa. Jest to konsekwencja regulacji zawartych w rozdziale 8 ustawy. Innymi słowy, terenowa jednostka organizacyjna ZUS nie jest organem administracji publicznej o którym stanowi par. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej. Wywód ten zmierza do wykazania, że mimo iż objętą skargą decyzję wydał Oddział ZUS w Rybniku, to nie przesądza to o właściwości Ośrodka Zamiejscowego NSA w Katowicach do rozpoznania skargi na nią na podstawie par. 2 pkt 1 powołanego na wstępie rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.