I SA/Ka 1311/96
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1997-02-17
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wpłacenie należności celnej do banku, który następnie upadł, a środki nie dotarły do urzędu celnego, może być uznane za skuteczne uiszczenie zobowiązania celnego w kontekście postępowania egzekucyjnego?Ratio decidendi
Wpłacenie należności celnej do banku, który następnie upadł i nie przekazał środków na konto urzędu celnego, nie stanowi skutecznego uiszczenia zobowiązania celnego. Warunkiem wygaśnięcia należności jest faktyczne uznanie rachunku bankowego organu celnego, a ryzyko związane z działalnością gospodarczą, w tym ryzyko upadłości banku, ponosi podmiot prowadzący tę działalność.Stan faktyczny
Spór dotyczył ustalenia, czy należność celna została skutecznie uiszczona przez importera, który wpłacił środki do banku, lecz z powodu jego upadłości pieniądze nie dotarły do urzędu celnego. Strona podnosiła zarzut braku zawinienia, podczas gdy organ celny wskazywał na niespełnienie warunku faktycznego uznania rachunku bankowego organu celnego. Sprawa dotyczyła również zasad postępowania egzekucyjnego w administracji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
skargę oddala.
Spór w tej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy należność celna została uiszczona. W szczególności do ustalenia, czy nastąpiło wykonanie zobowiązania celnego bądź ustalenie, czy istnieje taki obowiązek, co może skutkować uznaniem, że zarzut w postępowaniu egzekucyjnym w świetle art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ jest trafny.
(...) Zarówno strona, jak i prezes GUC powołują się na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 stycznia 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 7 poz 33/.
Stosownie do par. 9 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia nie pobiera się odsetek od dnia wpłacenia gotówki w banku lub obciążenia rachunku bankowego podatnika lub płatnika pod warunkiem, że uznanie tą kwotą rachunku bankowego organu podatkowego nastąpi nie później niż w ciągu czternastu dni. W wypadku niedotrzymania tego terminu odsetki będą naliczane w dalszym ciągu, z wyłączeniem wymienionego okresu czternastu dni.
Oznacza to, że dopiero uznanie tą kwotą rachunku bankowego organu celnego może spowodować wygaśnięcie należności celnych.
W tej sprawie importer wpłacił do banku gotówkę, która z uwagi na upadłość Banku Spółdzielczego nie została nigdy przekazana na konto urzędu celnego.
W związku ztym nie został spełniony warunek określony w cytowanym przepisie i nie można uznać, że strona dokonująca obrotu towarowego z zagranicą uiściła cła uwalniając się tym samym od tego zobowiązania.
Podmiot, który prowadzi działalność gospodarczą, ponosi ryzyko takiej działalności i podnoszony zarzut braku zawinienia importera za zaistniałą sytuację nie ma znaczenia w sprawie.
(...) Nie można uznać, że decyzja dyrektora urzędu celnego o wyrażeniu zgody na podjęcie towaru po przyjęciu zabezpieczenia majątkowego jest równoznaczna z wymierzeniem należności celnych /art. 77 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ /por. wyrok z dnia 28 marca 1995 r. SA/Lu 614/94 - Fiskus 1995 nr 24 str. 11/.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło