I SA/Łd 2473/98

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi "K.-E." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 30 września 1998 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz dodatkowego zobowiązania za okres luty-grudzień 1997 r. - oddala skargę. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "K.-E." z siedzibą w Ł. pismem z dnia 6 października 1996 r. wystąpiła do Ośrodka Badawczo Rozwojowego GUS o klasyfikację według SWW wyrobów, których była importerem, m.in. elektrozaworów gazu do zabezpieczenia instalacji gazowych w dwóch typach. Ośrodek zaklasyfikował zawór odcinający do gazu jako (...). Inspektor Kontroli Skarbowej podczas przeprowadzenia kontroli w Spółce, wystąpił do Urzędu Statystycznego w Ł. w sprawie dokonania klasyfikacji statystycznej detektora i zaworu, wyjaśniając jednocześnie, że urządzenia te mogą pracować samodzielnie bądź w komplecie/Spółka nie wykonuje montażu tych urządzeń/ w zależności od rodzaju instalacji. Inspektor podał, że przy sprzedaży tych urządzeń jako towarów handlowych Spółka używa określenia komplet /np. jeden zawór i pięć detektorów/. Urząd Statystyczny w Ł. w piśmie z 30 marca 1998 r. (...) poinformował Inspektora, że wymienione wyroby są sklasyfikowane oddzielnie, przy czym elektroniczny detektor gazu w (...) "Analizatory gazów", (...) "Elektroniczne Analizatory gazu i dymu". Na tej podstawie Inspektor Kontroli Skarbowej w decyzji z dnia 15 maja 1998 r. zastosował od obrotów z ich sprzedaży uzyskanych od lutego do grudnia 1997 r. stawkę podatku VAT w wysokości 22 procent - zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. Od tej decyzji Spółka wniosła odwołanie. Izba Skarbowa w Ł w trakcie postępowania odwoławczego wystąpiła do Urzędu Statystycznego w Ł o rozstrzygnięcie, czy prawidłowym było klasyfikowanie ujmowanych przez Spółkę w fakturach jako komplet: 1 detektora i 1 zaworu bezpieczeństwa lub kilka detektorów i kilka zaworów bezpieczeństwa, do grupowania (...) podanego Spółce w piśmie OBRS z 6 października 1995 r. Urząd Statystyczny w pismach z 31 lipca 1998 r. potwierdził swoje stanowisko, że elektrozawór odcinający do gazu oraz detektor gazu do wykrywania i sygnalizowania stanów krytycznych stanowią odrębne wyroby sklasyfikowane odpowiednio w grupowaniach, w tym detektor gazu (...). "Analizatory gazów", (...)., "Analizatory gazów pozostałe". Również Urząd Statystyczny wyjaśni, że zaliczenie zaworu bezpieczeństwa i detektora gazu do jednego grupowania może wystąpić tylko w przypadku gdy oba te elementy stanowią nierozłączny technicznie zestaw /np. detektor zamontowany w zaworach/. Mając na uwadze rozstrzygniętą sprawę klasyfikacji statystycznej sprzedawanych przez Spółkę w 1997 r. wyrobów - Izba Skarbowa w Ł. decyzją z dnia 30 września 1998 r. (...) utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zarzucono Izbie naruszenie art. 122, 123 par. 1 oraz art. 200 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa polegające na niezaznajomieniu Strony z zebranym na etapie postępowania odwoławczego dodatkowym materiałem dowodowym tj. pismami z Urzędu Statystycznego z dnia 31 lipca 1998 r. oraz z dnia 2 września 1998 r. Skarżąca Spółka zarzuciła również organom podatkowym nie uwzględnienie faktu, że dokonała zaklasyfikowania swych wyrobów w oparciu o wadliwą zdaniem Izby Skarbowej, opinię Urzędu Statystycznego. Zdaniem skarżącej, nie można przerzucić na Spółkę odpowiedzialności za dokonaną przez uprawniony organ klasyfikację statystyczną, nawet jeżeli zdaniem organu podatkowego jest to klasyfikacja błędna. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. wniosła o jej oddalenie podtrzymując w uzasadnieniu swoje stanowisko zajęte w sprawie i przytaczając podane w nim argumenty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zdaniem Sądu organy podatkowe przy ustalaniu klasyfikacji towaru i nadania odpowiedniego symbolu Systematycznego Wykazu Wyrobów nie zaniedbały obowiązku zwrócenia się o pomoc do właściwego dla siedziby skarżącej Spółki urzędu statystycznego /pkt 1 i 2 Komunikatu Prezesa GUS z dnia 26 września 1996 r. - Dz.Urz. GUS nr 17 poz. 128 oraz par. 1 pkt 3 zarządzenia nr 29 Prezesa GUS z dnia 1 października 1993 r. w sprawie ustalenia zasad udzielania interpretacji, pomocy w zaklasyfikowaniu i wyjaśnień związanych ze stosowaniem podstawowych klasyfikacji- Dz.Urz. GUS nr 14 poz. 90/. Jak wynika z materiałów zebranych w aktach sprawy, w sumie trzykrotnie uzyskano tę samą opinię, co do zakwalifikowania przez Spółkę w roku 1995 i 1996 wyrobów ujmowanych przez nią w fakturach jako komplet: 1 detektor i 1 zawór bezpieczeństwa lub kilka /5-35 sztuk/ detektorów i kilka /2-15 sztuk/ zaworów bezpieczeństwa. Jeszcze w trakcie postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji, Urząd Statystyczny w Ł. w piśmie z 30 marca 1998 r. poinformował Inspektora Kontroli Skarbowej, że wymienione w Jego piśmie wyroby są sklasyfikowane oddzielnie przy czym elektroniczny detektor gazu w (...) Analizatory gazów (...) Elektroniczne Analizatory gazu i dymu. Następnie w toku postępowania odwoławczego Izba Skarbowa wystąpiła pismami z 24 lipca 1997 r. i 21 sierpnia 1998 r. do Urzędu Statystycznego w Ł. o rozstrzygnięcie, czy prawidłowym było to klasyfikowanie. W piśmie z 31 lipca 1998 r. Urząd Statystyczny wyraził taką samą opinię jak w piśmie z 30 marca 1998 r., że jeżeli w obrocie znajdują się samodzielnie elektrozawór i detektor gazu to posiadają odrębne grupowania w tym detektor gazu (...) "Analizatory gazów" i (...) "Analizatory gazów pozostałe". Jednocześnie Urząd poinformował, że jeżeli elektrozawór odcinający do gazu oraz elektroniczny detektor gazu do wykrywania i sygnalizowania stanów krytycznych stanowią nierozłączny technicznie zestaw to mieści się w grupowaniu (...) "Zawory elektromagnetyczne pozostałe, (...) "Zawory elektromagnetyczne". W piśmie z 2 września 1998 r. Urząd Statystyczny po raz trzeci potwierdził, że elektrozawór odcinający do gazu oraz detektor gazu do wykrywania i sygnalizowania stanów krytycznych stanowią odrębnie wyroby sklasyfikowane w grupowaniach podanych już w poprzednich pismach tj. zawór bezpieczeństwa (...) a detektor gazu (...). Organ statystyczny jednoznacznie zatem potwierdził we wszystkich odpowiedziach, że elektrozawór odcinający do gazu oraz detektor gazu do wykrywania i sygnalizowania stanów krytycznych stanowią odrębne wyroby sklasyfikowane odpowiednio w grupowaniach, w tym detektor gazu (...). "Analizatory gazów", (...)., "Analizatory gazów pozostałe". Również Urząd Statystyczny jednoznacznie wyjaśnił, że zaliczenie zaworu bezpieczeństwa i detektora gazu do jednego grupowania może wystąpić tylko w przypadku gdy oba te elementy stanowią nierozłączny technicznie zestaw /np. detektor zamontowany w zaworach/. Taka sama kwalifikacja została przedstawiona w dołączonym do skargi piśmie Urzędu Statystycznego w Ł. z 18 czerwca 1998 r., które zostało przesłane Spółce. Organ odwoławczy nie przekroczył zatem granic swobodnej oceny dowodów uznając, że Spółka niewłaściwie zakwalifikowała swoje wyroby. Z tego względu należy też uznać, że organy podatkowe prawidłowo zastosowały od obrotów ze sprzedaży tak zaklasyfikowanych towarów stawkę podatku VAT w wysokości 22 procent - zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług. Sąd nie podzielił zarzutu zawartego w skardze, iż Spółka nie odpowiada za błędną klasyfikację, bo taka wynikała z pisma GUS - Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Statystyki z dnia 06 października 1996 r. Jak wynika bowiem z treści lakonicznego zapytania skierowanego przez Spółkę w dniu 6 października 1995 r. /akta podatkowe k. nr 48/, nie wyjaśniono w nim, że detektor i zawór mogą pracować samodzielnie bądź w komplecie w zależności od rodzaju instalacji oraz, że Spółka nie wykonuje montażu tych urządzeń. Organ statystyczny nie miał zatem pełnych danych do udzielenia właściwej informacji. Zostały one uzupełnione po raz pierwszy dopiero w piśmie Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 24 marca 1998 r. Zdaniem Sądu fakt niezapoznania strony skarżącej z treścią odpowiedzi uzyskanych od organów statystycznych przez organ odwoławczy nie miał istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Sam Urząd Statystyczny zapoznał bowiem Spółkę ze swoim stanowiskiem w piśmie z dnia 18 czerwca 1998 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.