II FPP 24/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, , po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi M. S. na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sygn. akt II FPP 16/18 w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie bezczynności organu w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II FPP 16/18, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę M. S. na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt I SAB/Lu 16/16 ze skargi skarżącego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie bezczynności organu w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. Pismem z dnia 10 lipca 2018 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt II FPP 16/18. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843 ze zm.), skargę tę wnosi się w toku postępowania w sprawie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2009 r., I OPP 40/09; z dnia 17 grudnia 2010 r., I OPP 66/10; z dnia 15 marca 2011 r., II FPP 2/11, orzeczenia dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, CBOSA). Celem skargi nie jest bowiem stwierdzenie faktu przewlekłości tylko zapobieżenie i usunięcie skutków opieszałości sądów w rozpoznawaniu sprawy. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania po jego prawomocnym zakończeniu. Należy bowiem podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny wydał prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi skarżącego na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w dniu 28 czerwca 2018 r. Natomiast od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługują środki odwoławcze. Zatem postępowanie ze skargi skarżącego, prowadzone pod sygn. akt II FPP 16/18, w dacie wniesienia skargi o przewlekłość postępowania nie było w toku, a co za tym idzie skarga o stwierdzenie przewlekłości złożona po prawomocnym zakończeniu postępowania, którego dotyczy jest niedopuszczalna. W tej sytuacji niespełnienie wymogu określonego w art. 5 ust. 1 cyt. ustawy uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne rozpoznanie skargi. Należy nadmienić, że składane przez skarżącego wnioski - o wykładnię bądź o uzupełnienie postanowienia, nie wpływają na prawomocność postanowienia z dnia 28 czerwca 2018 r. i zakończenie postępowania w tej sprawie. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.