II FPP 3/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Babiarz (spr.), Sędzia del. NSA Anna Maria Świderska, po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi W.T. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 836/15 w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 13 maja 2013 r., [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić W. T. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie uiszczoną opłatę w wysokości 100,- (słownie: sto) zł od skargi na przewlekłość postępowania. 1. Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r., II FSK 645/15, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. W dniu 22 września 2015 r., I SA/Rz 836/15, Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę. W dniu 27 października 2015 r. wydane zostało przez WSA w Rzeszowie postanowienie o stwierdzeniu prawomocności (karta 249). Odpis prawomocnego wyroku został organowi doręczony w dniu 29 października 2015 r. (karta 250 i 251). W dniu 22 grudnia 2015 r. wpłynął do sądu wniosek o doręczenie skarżącemu odpisu wyroku na adres pełnomocnika. Pełnomocnik został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 10 zł za złożony wniosek. Pismo zostało wysłane w dniu 22 grudnia 2015 r. (karta 253). 2. W dniu 23 grudnia 2015 r. wpłynęła do NSA skarga na przewlekłość postępowania przed WSA w Rzeszowie. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania, zobowiązanie WSA w Rzeszowie do sporządzenia uzasadnienia wyroku oraz doręczenie go skarżącemu. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) wprowadziła zmianę treści art. 141 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). W skardze podniesiono, że zmiana spowodowała, iż sąd uzasadnia wydany wyrok z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu 3. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania, może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, iż na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania). Dla uwzględnienia wniosku jest więc konieczne: - wystąpienie zwłoki w postępowaniu sądowym (przewlekłości postępowania) oraz - stwierdzenie, że zwłoka ta jest nieuzasadniona. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. Prowadzi to do jednoznacznego wniosku, że postępowanie sądowoadministracyjne w dacie wniesienia skargi o przewlekłość nie było w toku. W konsekwencji wniesioną skargę uznać należy za niedopuszczalną z uwagi na treść art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość. Oczywiście chybiona jest argumentacja strony, opierająca się na założeniu, że WSA w Rzeszowie miał obowiązek z urzędu uzasadnić wyrok z dnia 22 września 2015 r., o czym miałoby przesądzać usunięcie z art. 141 § 1 p.p.s.a.) wyrażenia "z zastrzeżeniem § 2", dokonane na mocy nowelizacji tej ustawy. Wskazany zabieg legislacyjny miał charakter jedynie techniczny i związany był przede wszystkim z wprowadzeniem do art. 141 nowej jednostki redakcyjnej oznaczonej jako § 2a. Nie zmienia on jednak istoty relacji, w jakiej pozostają normy zawarte w § 1 oraz § 2 tego przepisu. Art. 141 § 2 ma charakter lex specialis względem przepisu o charakterze generalnym zawartego w art. 141 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji ustawa w znowelizowanym brzmieniu wciąż przewiduje wyjątek od zasady uzasadniania przez wojewódzkie sądy administracyjne wyroków z urzędu, o czym przesądza treść art. 141 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy nie ma podstaw prawnych do zaaprobowania twierdzeń strony, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie nadal jest w toku, a na sądzie ciąży obowiązek sporządzenia uzasadnienia. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w związku z art. 58 § 1 pkt 6) w związku z art. 193 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonej opłaty orzeczono na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość.