II FSK 1034/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku E. P. i J. P. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej E. P. i J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 975/14 w sprawie ze skargi E. P. i J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 11 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 975/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę E. P. i J. P. (zwanych dalej "Skarżącymi") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 11 września 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Powyższy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną Skarżących, którzy w środku odwoławczym zawarli wniosek o zwieszenie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że został złożony do Sądu Rejonowego w Dębicy pozew o ustalenie, że zawarta w dniu 31 grudnia 2007 r. umowa pożyczki wraz z aneksem i Porozumieniem pomiędzy powodem P. sp. z o.o. (obecnie Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowo Usługowe E. i J. P. spółka z o.o.) - jako Pożyczkobiorcą, a pozwanym - J. P. (Pożyczkodawcą), stanowiła ważną, prawnie skuteczną, wiążącą umowę i, że umowa ta została wykonana. W ocenie strony, to w kompetencji Sądu powszechnego mieszczą się ustalenia cywilno - prawne dotyczące tego, czy w konkretnej sytuacji zawarto umowę, czy umowa ta jest ważna, czy była wykonana. Mając na uwadze, że organy oraz sądy są związane prawomocnym orzeczeniem sądów powszechnych Skarżący uznali wniosek o zawieszenie postępowania - ze względu na to, iż Spółka złożyła pozew do Sądu - za w pełni uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Zawieszenie z przyczyn wymienionych w powyższym przepisie następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu. Uznanie sądu w tym zakresie nie może być dowolne. Musi on rozważyć, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie. W judykaturze (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, publ. w ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz. 62) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie powyższe warunki nie zostały spełnione. Zdawkowa informacja o wytoczonym powództwie nie uzasadnia zawieszenia postępowania. Dlatego też Sąd nie znalazł wystarczającej potrzeby do zawieszenia postępowania, w konsekwencji czego postanowił oddalić wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 w związku z art. 193 p.p.s.a. [pic]