II FSK 1075/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R.G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Lu 112/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 19 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie kosztów postępowania postanawia oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 112/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę R.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 19 grudnia 2008 r. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podniósł, że skarżący R.G., działając przez pełnomocnika (radcę prawnego) zaskarżył do Sądu pierwszej instancji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 19 grudnia 2008 r. w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia 12 maja 2006 r., w sprawie kosztów opinii biegłego, z uwagi na brak istnienia przesłanek z art. 240 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2005 r., Nr 8. poz. 60 ze zm.; zwanej dalej: Ordynacja podatkowa). Wraz ze skargą pełnomocnik skarżącego uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193). Odrzucając skargę strony Sąd pierwszej instancji uznał, że wpis od skargi na postanowienie wydane w trybie wznowienia postępowania administracyjnego w świetle § 2 ust. 5 w/w rozporządzenia wynosi 200 zł. Zdaniem Sądu, ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarga podlegała opłacie stałej radca prawny wnoszący skargę był zobowiązany do uiszczenia należnego wpisu bez wezwania w trybie art.221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W skardze kasacyjnej skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. skarżący zarzucił błędną wykładnię art.221 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegającą na przyjęciu, że skarżący reprezentowany przez pełnomocnika uiścił nieprawidłowej wysokości opłatę stałą od skargi, czego skutkiem było odrzucenie skargi. Ponadto wnoszący skargę kasacyjną zarzucił nieprawidłowe zastosowanie art.221 p.p.s.a., polegające na przyjęciu nadmiernego rygoryzmu w zakresie formalnych warunków skargi i braku możliwości uzupełnienia wątpliwości fiskalnych przez stronę, co prowadzi do naruszenia zasady równości stron wobec prawa poprzez uprzywilejowanie organu administracji oraz pozbawienia strony prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie § 2 ust. 5 (cyt.) rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę od postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 19 grudnia 2008 r. utrzymującej w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia 22 września 2008 r., w którym odmówiono uchylenia postanowienia z dnia 12 maja 2006 r. w sprawie ustalenia kosztów opinii biegłego. Istotnym jest, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało wydane na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OZ 596/10, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Z kolei na podstawie art. 221 p.p.s.a. (obowiązującego do dnia 10 kwietnia 2010 r.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Biorąc pod uwagę powyższe konstatacje uznać należy, że pełnomocnik skarżących obowiązany był uiścić wpis stały od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Jeżeli zatem pełnomocnik uiścił wpis od skargi w niepełnej wysokości (w kwocie 100 zł), to Sąd pierwszej instancji był zobowiązany odrzucić skargę, na podstawie art. 221 p.p.s.a., jako nienależycie opłaconą. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.