II FSK 1102/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 983/14 w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 30 czerwca 2014 r., nr [...], [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 983/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 30 czerwca 2014 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Od powyższego orzeczenia skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z dnia 27 maja 2015 r. cofnięto wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 ustawy przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 ustawy oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a sąd jest tym wnioskiem związany. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.