II FSK 1204/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala (sprawozdawca), Sędzia del. NSA Zbigniew Romała, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1527/20 w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 września 2020 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2013 1) oddala skargę kasacyjną, 2) odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Wyrokiem z 12 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1527/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. R. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 7 września 2020 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2013. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i innych wyroków powołanych poniżej, dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/ (dalej w skrócie: "CBOSA"). Pełnomocnik Skarżącego, działając na podstawie art. 173 § 1 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), wywiódł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, w której zaskarżył to orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a., polegające na tym, że Sąd I instancji w wyniku niewłaściwej kontroli działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a., w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego w sposób jednoznacznie wpływający na wynik sprawy, a mianowicie art. 241 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, ze zm., dalej jako "O.p."), poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania biegnie dla strony od dnia zaistnienia jedynie możliwości powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji lub od dnia powzięcia wiadomości tylko o wydaniu decyzji, a nie od dnia, w którym strona powzięła wiadomość o treści rozstrzygnięcia w stopniu pozwalającym na sformułowanie wniosku o wznowienie postępowania. W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i uwzględnienie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o wydanie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania, w tym zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Przystępując do rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia, zwrócić należy uwagę, że sprawa W. R., a dotycząca uchybienia terminu do wniesienia odwołania, była również przedmiotem rozpoznania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wyroku z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt II FSK 1339/21, NSA uchylił zaskarżony wyrok i postanowienie organu II instancji. Przedstawione w powołanym powyżej orzeczeniu Sądu kasacyjnego oceny wskazują na konieczność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy wobec wadliwości związanej z doręczeniem podatnikowi decyzji w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2013. Oznacza to, że zostało zakwestionowane stwierdzone przez organ podatkowy uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji wymiarowej. Skład NSA orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje powyższy pogląd, mając w szczególności na względzie regulację wynikającą z art. 170 P.p.s.a., zgodnie z którą orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych, także inne osoby. W konsekwencji, uwzględniając zależność problemu prawnego, stanu faktycznego, a także zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, NSA uznał za zasadne odwołanie się do motywów wyroku tego sądu w sprawie II FSK 1339/21, w celu uzasadnienia oddalenia skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie. W tym kontekście, skoro organy podatkowe nie przesądziły kwestii doręczenia decyzji ostatecznej, to brak jest przesłanek do badania zasadności zarzutów sformułowanych w skardze kasacyjnej, a osadzających się na treści art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Tym samym przedwczesne jest rozpoznanie argumentów autora skargi kasacyjnej, o tym, że "błędne jest uznanie, iż termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania biegnie dla strony od dnia zaistnienia jedynie możliwości powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji lub od dnia powzięcia wiadomości tylko o wydaniu decyzji, a nie od dnia, w którym strona powzięła wiadomość o treści rozstrzygnięcia w stopniu pozwalającym na sformułowanie wniosku o wznowienie postpowania" (str. 1 skargi kasacyjnej). Zważyć bowiem trzeba, że zgodnie z wymogiem zawartym w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. W tym stanie rzeczy, skoro decyzja ostateczna w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania została uchylona przywołanym na wstępie wyrokiem, to nie można też przyjąć, iż decyzja wymiarowa weszła skutecznie do obrotu prawnego. W konsekwencji zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych w kwestii wznowienia postępowania są w całości przedwczesne, a przez to chybione. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 P.p.s.a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 207 § 2 tej ustawy.