II FSK 1216/10

II FSK 1216/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Burmistrza K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1792/09 w zakresie wniosku K. C. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi "U." S.A. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Burmistrza K. z dnia 28 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie opłaty uzdrowiskowej p o s t a n a w i a oddalić wniosek Dnia 12 stycznia 2011 r. K. C. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "zażalenie", opatrując je sygnaturą akt I SA/Kr 1792/09. Wskazana sygnatura odnosi się do sprawy ze skargi U. S.A. w K., na indywidualną interpretację Burmistrza K., z dnia 28 września 2009 r. Od wydanego we wskazanej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lutego 2010 r. wniesiono skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawie ze skargi kasacyjnej nadano sygnaturę II FSK 1216/10. Do wskazanej sprawy włączone zostało złożone pismo. W swoim piśmie K. C. wskazał, iż do dziś dnia nie zwrócono mu pełnej kwoty 55 zł z tytułu opłaty uzdrowiskowej za czas jego pobytu w wojskowym Szpitalu w K.. W następnej kolejności K. C. "zgłosił swoje pretensje" do wskazanej sprawy, prosząc o zapoznanie się z treścią jego skarg znajdujących się w aktach u Burmistrza K., Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (sygn. akt I SAB/Kr 9/10). Ponadto K. C. wniósł o doręczenie mu odpisu orzeczenia wydanego przez NSA we wskazanej sprawie, celem zapoznania się z jego treścią. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z pisma wniesionego przez K. C. do Naczelnego Sądu Administracyjnego odczytać można trojakiego rodzaju intencję. Jakkolwiek pismo zostało zatytułowane "zażalenie", nie podlega ono rozpoznaniu w tym charakterze. Postępowanie w przedmiocie bezczynności Burmistrza K. toczyło się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie pod wskazaną przez wnioskodawcę sygnaturą I SAB/Kr 9/10 i zostało rozpoznane wyrokiem tego Sadu z dnia 24 stycznia 2011 r. Orzeczeniem tym Sąd odrzucił skargę K. C. wskazując ze względu na brak wcześniejszego ponaglenia organu w trybie wskazanym w art. 141 z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz.U z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny właściwy jest jedynie dla zajęcia się wskazanymi we wniosku "pretensjami" K. C. do toczącej się sprawy o sygn. akt II FSK 1216/10. Wskazanych pretensji, popartych wnioskiem o zapoznanie się przez sąd ze wskazanym przez K. C. materiałem procesowym, nie można rozumieć inaczej jak wniosku o dopuszczenie go do niniejszej sprawy w charakterze uczestnika postępowania. Wniosek taki jest dopuszczalny zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem udział w charakterze uczestnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym, może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Regulacja ta znajduje zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zgodnie z art. 193 p.p.s.a. O tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny. Kategoria interesu prawnego jednolicie odnosi się zarówno do skarżącego jak i uczestników postępowania, stanowiąc łącznik pomiędzy ich sytuacją prawną — sferą indywidualnych praw i obowiązków — a zaskarżonym aktem, czynnością albo bezczynnością. Związek ten musi być przy tym bezpośredni oraz realny. W rozpoznawanej sprawie ze skargi U. S.A. w K. przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest legalność indywidualnej interpretacji Burmistrza K. z dnia 28 września 2009 r. Adresatem tej interpretacji jest wyłącznie skarżący. Nie pozostawia wątpliwości, że K. C. nie był i nie mógł być stroną postępowania w sprawie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, a wskazana interpretacja nie ma i nie może mieć na jego sytuację prawną. W odniesieniu do ostatniego wniosku zawartego w piśmie z dnia 28 grudnia 2010 r., należy wskazać, iż zgodnie z art. 142 p.p.s.a. odpis wyroku doręcza się każdej stronie (należy przez to rozumieć również uczestników postępowania). Należy z tego wnioskować a contrario, iż odpis wyroku nie może zostać doręczony podmiotowi nieposiadającemu przymiotu strony lub uczestnika postępowania. Należy jednak wskazać, iż pozbawione cech indywidualizujących (zanonimizowane) orzeczenia sądów administracyjnych są co do zasady publikowane w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Poprzez stronę internetową z orzeczeniami może się zapoznać każdy w każdej chwili. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 33 § 2, art. 64 § 3, w związku z art. 151 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji