II FSK 1289/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 549/12 w sprawie ze skargi J. A. i I. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 16 lipca 2012 r. nr [...], [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w Olsztynie z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 2 000.00 (dwa tysiące) złotych. Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 549/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżoną przez J. A. i I. A. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w Olsztynie złożył skargę kasacyjną, w której wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Pismem z dnia 26 lutego 2014 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie cofnął skargę kasacyjną, wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 549/12. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 572 – 573, wyd. Wolters Kluwer Polska sp. z o.o., Warszawa 2009). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.